ชาวแมนจู

แมนจู
Manju.svg
滿族/满族
Nurhaci.jpg
Armoured Kangxi Emperor.jpg
Portrait of Emperor Qianlong.jpg
The Ci-Xi Imperial Dowager Empress (6).PNG
Aisin-Gioro Puyi 01.jpg
Gen Yoshiko Kawashima.jpg
Kawashima Yoshiko
Laoshe.jpg
Lao She
John Fugh.jpg
John Fugh
Chopin Year in Poland - Lang Lang 01.jpg
ประชากรทั้งหมด
ประมาณ 10.68 ล้านคน (2000)[1]
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างสำคัญ
ประเทศจีน ประเทศจีน (เฮย์หลงเจียง · จี๋หลิน · เหลียวหนิง)
อาจมีใน แคนาดา แคนาดา, ญี่ปุ่นญี่ปุ่น และ สหรัฐ สหรัฐอเมริกา
ภาษา
ภาษาแมนจู (มีจำนวนน้อยมากใกล้สูญหาย),
ภาษาจีนกลาง
ศาสนา
พระพุทธศาสนา และบูชาบรรพบุรุษ[2][3]
ปัจจุบัน ไม่นับถือศาสนา และไม่เชื่อในพระเจ้า[4]
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ซีเปอ, อีเวนค์, นาไน, โอโรเชน และกลุ่มตังกูสิกอื่น ๆ

แมนจู (แมนจู: ᠮᠠᠨᠵᡠ; จีนตัวย่อ: 满族; จีนตัวเต็ม: 滿族; พินอิน: Mǎnzú; เวด-ไจลส์: Man3-tsu2 หม่านจู๋) เป็นชนกลุ่มน้อยเผ่าหนึ่งในประเทศจีนและผู้คนจากดินแดนแมนจูเรียได้ใช้ชื่อดินแดนเป็นชื่อเรียกชนเผ่าของตนเอง[5]

ชาวแมนจูเป็นกลุ่มสาขาที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มชาวตุงกูซิกที่ใช้ภาษากลุ่มตุงกูซิกและได้อาศัยกระจัดกระจายทั่วประเทศจีน ถือเป็นชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของประเทศจีน[6] ชาวแมนจูได้อาศัยและพบได้ใน 31 จังหวัดของจีน โดยเฉพาะในดินแดนแมนจูเรีย

เหลียวหนิงถือได้ว่าเป็นดินแดนที่มีประชากรแมนจูเยอะที่สุด ส่วนเหอเป่ย, เฮย์หลงเจียง, จี๋หลิน, มองโกเลียในและปักกิ่ง มีประชากรแมนจู 100,000 คนอาศัยอยู่ ประมาณครึ่งของประชากรอาศัยอยู่ในเหลียวหนิงและ 1 ใน 5 อยู่ที่เหอเป่ย์ นอกจากนี้ยังมีชาวแมนจูอาศัยอยู่ในประเทศรัสเซียอันได้แก่ ดินแดนปรีมอร์สกี บางส่วนของดินแดนฮาบารอฟสค์และแคว้นอามูร์

ประวัติโดยสังเขปของชาวแมนจูนั้น ในทัศนคติของชาวฮั่นถือได้ว่าเป็นชนกลุ่มน้อยเร่ร่อนหรือคนป่าเถื่อน ชาวแมนจูได้สืบเชื้อสายมาจากชาวหนี่เจิน (Jurchen; 女真) ที่ซึ่งได้สถาปนาราชวงศ์จินตอนแรกขึ้นทางตอนเหนือของจีน ในช่วง ค.ศ. 1115-1234 ชาวแมนจูนั้นต่อมาได้ตั้งอาณาจักรของตนขึ้นทางตอนเหนือของจีนอีกครั้ง คือ ราชวงศ์จินตอนหลัง เป็นราชวงศ์แรกของชาวแมนจูที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน มีผู้นำคือจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อเป็นจักรพรรดิองค์แรก และจักรพรรดิหฺวัง ไถจี๋จักรพรรดิองค์ที่สอง ได้ทรงเปลี่ยนชื่อชาวแมนจูจาก "หนี่เจิน" (女真) เป็น "หม่านจู๋" หรือ แมนจู (滿族)[7][8]

และในสมัยจักรพรรดิซุ่นจื้อได้นำกองทัพแมนจูยึดกรุงปักกิ่งซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์หมิงได้สำเร็จในปีค.ศ. 1644 และได้เปลี่ยนชื่อจากแมนจูเป็นชิงและสถาปนาราชวงศ์ชิงขึ้นในปีเดียวกันนั่นเองราชวงศ์นี้ปกครองจีนจนถึงปี ค.ศ. 1911 มีจักรพรรดิปกครองทั้งสิ้น 12 พระองค์[ต้องการอ้างอิง]

ภาษาอื่น ๆ
Afrikaans: Mantsjoes
aragonés: Manchús
العربية: مانشو (قومية)
azərbaycanca: Mancurlar
تۆرکجه: مانجور‌لار
беларуская: Маньчжуры
български: Манджури
català: Manxús
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄: Muāng-cŭk
čeština: Mandžuové
dansk: Manchuere
Deutsch: Mandschu
dolnoserbski: Mandžu (lud)
Ελληνικά: Μαντσού
English: Manchu people
Esperanto: Manĉuroj
español: Manchú
eesti: Mandžud
euskara: Mantxu
فارسی: منچو
suomi: Mantšut
français: Mandchous
Gaeilge: Manchúraigh
galego: Pobo manchú
客家語/Hak-kâ-ngî: Mân-chû-chhu̍k
हिन्दी: मांचु लोग
hrvatski: Mandžurci
magyar: Mandzsuk
հայերեն: Մանջուրներ
Bahasa Indonesia: Suku Manchu
italiano: Manciù
日本語: 満州民族
Basa Jawa: Wong Manchu
қазақша: Маньчжурлар
한국어: 만주족
Кыргызча: Манжурлар
lietuvių: Mandžiūrai
latviešu: Mandžūri
Bahasa Melayu: Orang Manchu
नेपाली: मन्जु
Nederlands: Mantsjoes
norsk nynorsk: Mandsjuar
norsk: Mandsjuer
ਪੰਜਾਬੀ: ਮਾਂਛੂ ਲੋਕ
polski: Mandżurowie
پنجابی: مانچو
português: Manchus
русский: Маньчжуры
srpskohrvatski / српскохрватски: Mandžurci
Simple English: Manchu
slovenčina: Mandžuovia
српски / srpski: Mandžurci
svenska: Manchuer
ślůnski: Mandżury
Türkçe: Mançular
ئۇيغۇرچە / Uyghurche: مانجۇ مىللىتى
українська: Маньчжури
Tiếng Việt: Người Mãn
吴语: 满族
中文: 满族
文言: 滿洲族
Bân-lâm-gú: Boán-chiu-cho̍k
粵語: 滿族