Aristide Maillol | postuum

Postuum

Na de Tweede Wereldoorlog had Maillols reputatie in Frankrijk geleden onder zijn vriendschap met Arno Breker, die Hitlers favoriete beeldhouwer was. Sommigen zagen hem als een collaborateur. Dina Vierny, die dankzij die vriendschap aan de Gestapo was ontkomen, heeft met succes voor zijn postume eerherstel gestreden. Zij had een goede verstandhouding met Maillols vrouw Clotilde, hoewel die bekendstond om haar felle jaloezie jegens al zijn modellen.

Na Clotildes dood in 1952 mocht Dina de erfenis delen met Lucien. Ze werd kunsthandelaar en bleef Maillols werk propageren tot haar dood. In 1966 schonk ze achttien beelden van Maillol aan de Franse staat, die permanent in de Tuilerieën werden opgesteld en ingewijd door André Malraux, toen de minister van cultuur onder president De Gaulle. Ze richtte in Parijs ook het Musée Maillol op, dat zijn deuren opende in 1995. Het is gelegen in de Faubourg Saint-Germain (61, rue de Grenelle). Ook in Banyuls-sur-Mer richtte ze zijn vroegere atelier in als museum. Zijn woonhuis, enkele kilometers buiten het dorp, liet ze restaureren.

In andere talen
български: Аристид Майол
čeština: Aristide Maillol
Esperanto: Aristide Maillol
français: Aristide Maillol
Lëtzebuergesch: Aristide Maillol
lietuvių: Aristide Maillol
português: Aristide Maillol
srpskohrvatski / српскохрватски: Aristide Maillol
српски / srpski: Аристид Мајол
українська: Арістид Майоль
Tiếng Việt: Aristide Maillol