Fluorescencija

Fluorescentni minerali emituju vidljivu svetlost nakon izlaganja ultraljubičastom svetlu

Fluorescencija je pojava kod koje materija izložena elektromagnetnom zračenju emituje elektromagnetno zračenje veće talasne dužine od onog kojim je izložena. [1] Poput ostalih vrsta luminiscencije, fluorescenciju pokazuju samo određeni materijali. [2] [3]

Teorija

Frak-Kondonov dijagram: Slika prikazuje apsorpciju zračenja iz osnovnog elektronskog stanja (E0) u drugo vibraciono stanje (v'=2) pobuđenog elektronskog stanja (E1). Emisija fotona je iz (v'=0) u drugo vibraciono stanje osnovnog elektronskog stanja (v”=2).
Fluorescein fluorescira zeleno kad se izloži ultraljubičastomzračenju

Fluorescencija nastaje kada foton upadnog zračenja pobudi elektron molekula u neko pobuđeno stanje. [4] Molekul se iz pobuđenog stanja može vratiti u osnovno stanje bilo emitovanjem fotona, bilo bez emitovanja fotona - neradijativnim putem. Kako svaki molekul pokazuje vibracije koje su kvantizovane, pobuđivanjem elektrona iz osnovnog stanja, molekul će se pobuditi u neko pobuđeno vibraciono stanje pobuđenog elektronskog stanja. Koje će vibraciono stanje biti najviše pobuđeno zavisi od preklapanja talasnih funkcija osnovnog vibracionog stanja osnovnog elektronskog stanja i vibracionih stanja pobuđenog elektronskog stanja, a opisuje se Frank-Kondonovim principom.

Molekuli u pobuđenim vibracionim stanjima se brzo (unutar nanosekunde) relaksiraju u osnovno stanje datog elektronskog stanja neradijativnim putem. Molekuli u pobuđenom elektronskom stanju, koji se nađu u osnovnom vibracionom stanju mogu emitovanjem fotona da pređu u osnovno elektronsko stanje. U koje će vibraciono stanje osnovnog elektronskog stanja molekul da pređe opet zavisi od preklapanja vibracionih talasnih funkcija. Molekul koja se nađe u osnovnom elektronskom stanju, opet prolazi kroz neradijativnu relaksaciju vibracionih stanja, dok se ne nađe u osnovnom vibracionom stanju. Razlika u energijama fotona upadnog i emitovanog zračenja je posledica vibracijskih relaksacija osnovnog i pobuđenog elektronskog stanja.

Fluorescencija je veoma brz proces. Ona je reda veličine nanosekunde. Važno je da se tokom svih promena koji se događaju prilikom fluorescencije ne menja multiplicitet elektronskih stanja. Kako su molekuli najčešće u singletnom stanju, molekuli u pobuđenom stanju takođe moraju da budu u singletnom stanju. Promjena multipliciteta događa se prilikom sličnog procesa fosforescencije.

Fluorescenciju pokazuju samo neki molekuli, te neki kristali. Važno je da se vibraciona stanja osnovnog elektronskog stanja ne mešaju s vibracionim stanjima pobuđenog elektronskog stanja, jer bi inače bila omogućena potpuna neradijativna relaksacija do osnovnog vibracionog stanja osnovnog elektronskog stanja.

Fluorescencija nije jedini proces kome molekul može da podlegne nakon apsorpcije fotona. Učinak fluorescencije se može definisati veličinom kvantni prinos:

gde je broj emitovanih fotona, a broj apsorbovanih fotona.

други језици
العربية: فلورية
Bahasa Indonesia: Fluoresens
български: Флуоресценция
bosanski: Fluorescencija
čeština: Fluorescence
Deutsch: Fluoreszenz
Ελληνικά: Φθορισμός
English: Fluorescence
español: Fluorescencia
فارسی: فلورسنس
français: Fluorescence
Gaeilge: Fluairiseacht
hrvatski: Fluorescencija
italiano: Fluorescenza
日本語: 蛍光
한국어: 형광
lietuvių: Fluorescencija
Nederlands: Fluorescentie
norsk nynorsk: Fluorescens
Piemontèis: Fluoressensa
português: Fluorescência
română: Fluorescență
Simple English: Fluorescence
slovenčina: Fluorescencia
srpskohrvatski / српскохрватски: Fluorescencija
svenska: Fluorescens
Tiếng Việt: Huỳnh quang
Türkçe: Floresans
українська: Флюоресценція
中文: 荧光
粵語: 熒光