Mihajlo Pupin

Mihajlo Pupin 1916. godine

Mihajlo Pupin ili punim imenom Mihajlo Idvorski Pupin (9. oktobar 1854[1][2]12. mart 1935) bio je naučnik, pronalazač, profesor na Univerzitetu Kolumbija, nosilac jugoslovenskog odlikovanja Beli orao Prvog reda i počasni konzul Srbije u SAD. Bio je i jedan od osnivača i dugogodišnji predsednik Srpskog narodnog saveza u Americi. Takođe je dobio i Pulicerovu nagradu (1924) za autobiografsko delo „Od izbeglice do pronalazača“ (engl. From immigrant to inventor)[3][4].

Mihajlo Pupin je tokom svog naučnog i eksperimetalnog rada dao značajne zaključke važne za polja višestruke telegrafije, bežične telegrafije i telefonije, potom rentgenologije, a ima i velikih zasluga za razvoj elektrotehnike. Njegovo najvažnije, najslavnije otkriće su bili Pupinovi kalemovi zbog čega se njemu u čast proces korištenja tih kalemova u telefonskim razgovorima na velikim razdaljinama nazvan pupinizacija.

Dobitnik je mnogih naučnih nagrada i medalja, bio je član Francuske akademije nauka, Srpske kraljevske akademije, predsjedniuk New Yorkške akademije nauka, predsjednik američkog saveza za napredak nauke i počasni doktor 18 univerziteta. Po njemu je pored ostalog dobio ime i beogradski institut koji se od 1946. godine zove Mihajlo Pupin.

Other Languages
bosanski: Mihajlo Pupin
català: Mihajlo Pupin
čeština: Michael Pupin
English: Mihajlo Pupin
Esperanto: Mihajlo Pupin
español: Michael Pupin
euskara: Mihajlo Pupin
hrvatski: Mihajlo Pupin
Kreyòl ayisyen: Michael Pupin
македонски: Михајло Пупин
Nederlands: Michael Pupin
português: Michael Pupin
русский: Пупин, Михаил
slovenščina: Mihajlo Pupin-Idvorski
српски / srpski: Михајло Пупин
Kiswahili: Michael Pupin
українська: Михайло Пупін