Komitet javnog spasa

Komitet javnog spasa

Komitet javnog spasa (francuski: Comité de salut public) bila je de facto izvršna vlast u Prvoj Republici tokom Jakobinske diktature, jednom od perioda Francuske revolucije. Komitet javnog spasa osnovan je u ožujku 1793. godine i ponovo restrukturiran u srpnju 1793. godine. Komitet javnog spasa naslijedio je dotadašnji Komitet opće obrane (formiran u siječnju 1793.) i preuzeo je ulogu zaštitnika novonastale republike od vanjskih napada i unutrašnjih nemira. Kao ratna mjera, Komitet je — izvorno sasatavljen od devet, kasnije od dvanaest članova — dobio široke vojne, sudske i legislativne ovlasti. Komitet je izvorno formiran kao upravno tijelo koje bi nadgledalo i poticalo rad izvršnih tijela Konventa i ministara imenovanih od strane Konventa. Kada se Komitet odlučio suočiti s opasnošću koalicije europskih zemalja i kontrarevolucionarnih snaga, postao je sve moćniji i moćniji.

U srpnju 1793., nakon poraza umjerenih republikanaca (Žirondinaca) u Konventu, prominentni JakobinciMaximilien Robespierre, Saint-Just i Georges Danton — postaju članovi Komiteta. Moć Komiteta bila je na vrhuncu između kolovoza 1793. i srpnja 1794., kada je predsjednik bio Robespierre. U prosincu 1793., Konvent je formalno prenio izvršne ovlasti na Komitet, a Robespierre je de facto uveo diktaturu.

Robespierre i Komiter doživljavaju svoj krah u srpnju 1794. godine, kada dolazi do reakcije na jakobinski teror. Robespierre je pogubljen, a Termidorska revolucija dovela je do konačnog kraha Komiteta javnoga spasa, koji je 1795. godine konačno i ukinut.

Sastav

Komitet je izvorno imao devet članova koje je izabrao Nacionalni konvent na jednomjesečni mandat, s tim da nisu postojala ograničenja u broju mandata. Prvi članovi prisegli su 6. travnja 1793., a oni su, redom izbora:

  • Bertrand Barère de Vieuzac, zastupnik za Hautes-Pyrénées (uhapšen, izbjegao giljotinu i pobjegao iz zemlje)
  • Jean-François Delmas, zastupnik za Haute-Garonne
  • Jean-Jacques Bréard, zastupnik za Charente-Inférieure
  • Pierre-Joseph Cambon, zastupnik za Hérault (prisiljen na skrivanje)
  • Georges Danton, zastupnik za Pariz (giljotiniran)
  • Jean-Antoine Debry, zastupnik za Aisne, kasnije ga zamijenio Robert Lindet, zastupnik za Eure nakon ostavke
  • Louis-Bernard Guyton-Morveau, zastupnik za Côte d'Or
  • Jean-Baptiste Treilhard, zastupnik za Seine-at-Oise
  • Jean-François Delacroix, zastupnik za Eure-at-Loir (giljotiniran)

Nakon što je 27. srpnja 1793. Robespierre izabran u Komitet, isti je povećao broj članova s devet na dvanaest.

  • Maximilien Robespierre, zastupnik za Pariz (giljotiniran)
  • Bertrand Barère de Vieuzac, zastupnik za Hautes-Pyrénées (uhapšen)
  • Jean-Baptiste Robert Lindet, zastupnik za Eure (denunciran i izveden pred sud)
  • André Jeanbon Saint André, zastupnik za Lot (uhapšen, ali pušten)
  • Georges Couthon, zastupnik za Puy-at-Dôme (giljotiniran)
  • Marie-Jean Hérault de Séchelles, zastupnik za Seine-at-Oise (giljotiniran)
  • Pierre-Louis Prieur, zastupnik za Marne
  • Louis Antoine Léon de Saint-Just, zastupnik za Aisne (giljotiniran)
  • Lazare Nicolas Marguerite Carnot, zastupnik za Pas-de-Calais
  • Claude-Antoine Prieur-Duvernois, zastupnik za Côte-d'Or
  • Jacques Nicolas Billaud-Varenne, zastupnik za Pariz (uhapšen i protjeran)
  • Jean-Marie Collot d'Herbois, zastupnik za Pariz (arrested and deported)
Other Languages
Alemannisch: Wohlfahrtsausschuss
Bahasa Indonesia: Comité de Salut Public
Lëtzebuergesch: Comité de salut public