پستا

پستا هي ميوو اصل هن ملڪ جو ڪين آهي. چون ٿا ته پهريائين شام ملڪ مان آيل آهي. قنڌار ۾ به ٿيندڙ آهي. پر اڪثر بصره ۽ بلخ مان ايندو آهي. ڪلڪتي جي سرڪاري باغ ۾، توڙي پنجاب جي ڪن ڀاڱن ۾ گهڻا وڻ ڏسڻ ۾ آيا آهن. ٻئي هنڌ گهڻو نه ٿو ٿئي. کل ڀڃي ڪچا کائبا آهن ۽ بعضي ائين يا سڻڀ ۾ ڀُڃي کائيندا آهن. هتي تمام عام آهي. پستي کي انگريزيءَ ۾ پستا چونَٽ چوندا آهن.[1]

  • حوالا

حوالا

  1. ڪتاب: باغ ۽ باغباني؛ ليکڪ: مرزا قليچ بيگ؛ايڊيشن:1960؛پبلشر: سنڌي ادبي بورڊ ڄامشورو
Other Languages
العربية: فستق
azərbaycanca: Əsl püstə
تۆرکجه: اصل پوسته
български: Шамфъстък
català: Pistatxer
Cebuano: Pistatso
Deutsch: Pistazie
ދިވެހިބަސް: ޕިސްތާ ބަދަން
Ελληνικά: Φιστικιά
English: Pistachio
Esperanto: Pistakujo
español: Pistacia vera
euskara: Pistatxondo
فارسی: پسته
français: Pistacia vera
Gaeilge: Piostáis
galego: Pistacho
ગુજરાતી: પિસ્તા
עברית: פיסטוק
हिन्दी: पिस्ता
hrvatski: Prava tršlja
hornjoserbsce: Prawa pistacija
Kreyòl ayisyen: Pistach
հայերեն: Պիստակ
Bahasa Indonesia: Pistacio
italiano: Pistacia vera
日本語: ピスタチオ
Qaraqalpaqsha: Piste
ಕನ್ನಡ: ಪಿಸ್ತಾ
한국어: 피스타치오
kurdî: Fistiq
Кыргызча: Мисте
Lëtzebuergesch: Pistasch
latviešu: Pistācija
മലയാളം: പിസ്താശി
नेपाली: पिस्ता
Nederlands: Pistache
norsk: Pistasj
occitan: Pistacha
پنجابی: پستہ
português: Pistache
română: Fistic
sicilianu: Pistacia vera
Scots: Pistachio
srpskohrvatski / српскохрватски: Pistacija
slovenščina: Pistacija
српски / srpski: Пистаћ
svenska: Pistasch
Tagalog: Pistatso
українська: Фісташка справжня
اردو: پستہ
Tiếng Việt: Hồ trăn
Winaray: Pistacia vera
吴语: 开心果
中文: 开心果
粵語: 開心果