Wycofanie (wojsko)

Wycofanie (ang. Withdrawal) – rodzaj walki prowadzonej w celu zerwania kontaktu bojowego z przeciwnikiem lub uchylenia się od starcia w niekorzystnej sytuacji[1]. Jest etapem pośrednim podczas prowadzenia walki[2].

Wykonanie zamierzeń wycofania polega na opuszczeniu w sposób zorganizowany zajmowanego pasa (rejonu) obrony z zachowaniem przez wojska zdolności bojowej.

Do wycofania wojsk może dochodzić w następujących sytuacjach:

  • wyczerpano wszelkie możliwości osiągnięcia celu walki;
  • warunki terenowe lub sytuacja taktyczna nie są korzystne do rozegrania walki;
  • zachodzi potrzeba wzmocnienia wojsk walczących na innym kierunku;
  • stan zabezpieczenia logistycznego wojsk nie pozwala na kontynuację walki;
  • istnieje zagrożenie okrążenia walczących wojsk.

Wycofanie może być zamierzone lub wymuszone. Przeprowadza się je w sposób zorganizowany, skrycie i szybko. Powinno być ono wykonywane z reguły w warunkach ograniczonej widoczności.

Wykonywanie zamierzeń wycofania powinno przebiegać zgodnie z zasadami działań opóźniających.Powodzenie wycofania zależy przede wszystkim od sprawnego wykonywania manewru przez oddziały (pododdziały), umiejętnego wykorzystania terenu oraz stosowania na szeroką skalę zapór inżynieryjnych (niszczeń).Rozpoczyna się z zasady po uzyskaniu zgody przełożonego. W sytuacjach trudnych (brak łączności) i grożących poniesieniem dużych strat o wycofaniu decyduje dowódca wojsk walczących z przeciwnikiem.

Inne języki
беларуская: Адступленне
Deutsch: Rückzug
español: Retirada
Esperanto: Retreto
euskara: Erretira
한국어: 철수 (군사)
italiano: Ritirata
日本語: 撤退
português: Retirada
română: Retragere
русский: Отступление
Simple English: Withdrawal (military)
svenska: Reträtt
Tiếng Việt: Rút lui