Wiązki przewodzące

Wiązki przewodzące widoczne w przekroju poprzecznym ogonków liściowych selerów zwyczajnych

Wiązki przewodzące, wiązki łykodrzewne, wiązki sitowo-naczyniowe – pasma tkanki przewodzącej u roślin naczyniowych, składające się z łyka i drewna. Ich system rozciąga się od korzeni do łodyg i liści[1]. Łyko składa się z żywych komórek, jego zadaniem jest przewodzenie asymilatów od organów asymilujących do całej rośliny. Drewno składa się z komórek martwych i przewodzi wodne roztwory soli mineralnych od korzenia do liści, pełni ponadto funkcje wzmacniające.

Rodzaje wiązek przewodzących

Układ drewna i łyka tworzących wiązkę przewodzącą może być różny. Wyróżniane są następujące rodzaje wiązek przewodzących[1]:

  • Kolateralne, składające się z pojedynczych pasm drewna i łyka. Łyko położone jest po stronie kory pierwotnej.
  • Bikolateralne, składające się z dwóch pasm łyka przedzielonych pasmem drewna.
  • Koncentryczne
    • hadrocentryczne, w których drewno otoczone jest łykiem,
    • leptocentryczne, w których łyko otoczone jest drewnem.

W niektórych wiązkach pomiędzy warstwą drewna i łyka pozostaje niezróżnicowane prokambium. Takie wiązki nazywane są wiązkami otwartymi. Jeśli całe prokambium uległo zróżnicowaniu w drewno i łyko wiązki nazywane są wiązkami zamkniętymi[1].

Inne języki
беларуская: Праводзячы пучок
čeština: Cévní svazek
Deutsch: Leitbündel
español: Haz vascular
Esperanto: Vaskulaj faskoj
한국어: 관다발
Bahasa Indonesia: Jaringan pengangkut
Nederlands: Vaatbundel
日本語: 維管束
português: Feixe vascular
српски / srpski: Трајна ткива
中文: 维管束