Syczek zwyczajny

Syczek zwyczajny
Otus scops[1]
(Linnaeus, 1758)
Syczek zwyczajny
Systematyka
Domenaeukarionty
Królestwozwierzęta
Typstrunowce
Podtypkręgowce
Gromadaptaki
PodgromadaNeornithes
Nadrządneognatyczne
Rządsowy
Rodzinapuszczykowate
RodzajOtus
Gatuneksyczek zwyczajny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
pomarańczowy - w sezonie lęgowym
zielony - przez cały rok
niebieski - zimowisko

Syczek zwyczajny, syczek (Otus scops) – gatunek małego ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae), zamieszkująca południową Europę (kraje śródziemnomorskie) oraz zachodnią i środkową Azję. Gatunek wędrowny (przeloty IX-X i II-IV), zimuje na południowych krańcach Europy i w subsaharyjskiej Afryce. Do Polski zalatuje wyjątkowo. Dawniej być może był lęgowy.

Morfologia

Wygląd zewnętrzny 
Jedna z najmniejszych sów, wielkości drozda. Rozmiarami przypomina pójdźkę, ale sylwetka jest smukła, z długimi skrzydłami i dużą głową zakończoną "uszami" z piór, wyglądającymi jak rogi. W spoczynku "uszy" są zwykle mało widoczne; syczek stawia je, gdy jest zaniepokojony. Obie płci podobnie ubarwione. Upierzenie szarobrązowe lub rudawe z kreskowaniem i prążkowaniem, ciemnym od spodu i jasnym z wierzchu. Rysunek ten przypomina korę, dzięki czemu sowa doskonale się maskuje podczas dziennego spoczynku. Lotki pierwszorzędowe i ogon jasne, poprzecznie prążkowane. Szlara niewyraźna, oczy jasnożółte. Młode ubarwione podobnie jak dorosłe.
Rozmiary 
długość ciała ok. 19-22 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 49-54 cm
Waga 
waga ok. 80-100 g
Głos 
Krótkie, monotonne gwizdy, powtarzane co 2-3 sekundy, nieco podobne do głosu sóweczki. Można go też pomylić z głosem płaza – pętówki, który jednak odzywa się ostrzej i krócej. Jest to głos terytorialny, wydawany przez osobniki obu płci, z tym że u samic jest on wyższy i mniej donośny. Syczki nawołują zwykle siedząc na drzewie liściastym lub ewentualnie na słupie czy drucie telefonicznym. Największą aktywność głosową wykazują od kwietnia do pierwszej połowy czerwca, ze szczytem w maju. W ciągu doby ich głos można usłyszeć od zmierzchu do świtu, szczególnie podczas jasnych, ciepłych i bezwietrznych nocy.
Zachowanie 
Aktywny tylko nocą. W dzień przebywa blisko pnia drzewa lub gęstego krzewu. Mało płochliwy, nie jest skryty. Gniazduje w pobliżu człowieka i toleruje jego obecność.
Inne języki
Адыгэбзэ: ЖьындуцӀыкӀу
العربية: ثبج أوروبي
asturianu: Otus scops
azərbaycanca: Meşə bayquşcuğu
башҡортса: Һыҙғыраҡ ябалаҡ
беларуская: Сплюшка звычайная
български: Чухал
brezhoneg: Toud korr
Чӑвашла: Пĕчĕк тăмана
Cebuano: Otus scops
čeština: Výreček malý
corsu: Ciocciu
Cymraeg: Tylluan sgops
Deutsch: Zwergohreule
Ελληνικά: Γκιώνης
español: Otus scops
euskara: Apo-hontz
føroyskt: Lítil kattúla
français: Petit-duc scops
한국어: 소쩍새
hrvatski: Ćuk
italiano: Otus scops
עברית: שעיר מצוי
kurdî: Bûm
кырык мары: Шӱшкӓн тымана
Latina: Otus scops
lietuvių: Apuokėlis
magyar: Füleskuvik
македонски: Ќук
မြန်မာဘာသာ: တောလုံငှက်
Nederlands: Dwergooruil
日本語: コノハズク
Napulitano: Asc
Piemontèis: Otus scops
português: Mocho-d’orelhas
русиньскый: Сплюшка
русский: Сплюшка
sardu: Tonca
slovenčina: Výrik lesný
slovenščina: Veliki skovik
српски / srpski: Ћук
svenska: Dvärguv
Türkçe: İshak kuşu
українська: Совка (птах)
Tiếng Việt: Cú mèo châu Âu
Winaray: Otus scops
中文: 普通角鸮