Sport walki

Taekwondo na turnieju olimpijskim w Pekinie (2008)

Sporty walki – ogólne określenie sportowych wersji technik walki, w odróżnieniu od sztuk walki − które są nieusportowionymi systemami samoobrony, niekiedy połączonymi z dążeniem do psychofizycznego samodoskonalenia. Niektóre sztuki walki zostały przystosowane do celów rywalizacji sportowej i są uznawane również za sporty walki (np. judo czy savate).

Sporty walki na igrzyskach olimpijskich

Sporty walki były obecne już w programie starożytnych igrzysk olimpijskich. Zawodnicy rywalizowali w boksie, zapasach i pankrationie.

Szereg sportów walki znalazło się również wśród dyscyplin nowożytnych letnich igrzysk olimpijskich. Zawody w zapasach i szermierce obecne są w programie olimpijskim od pierwszych igrzysk w Atenach w 1896 roku. Od 1904 roku o medale olimpijskie walczą również bokserzy, a od 1964 roku judocy. Najmłodszym olimpijskim sportem walki jest taekwondo, które zadebiutowało podczas igrzysk w Sydney w 2000 roku (w Seulu w 1988 roku jako dyscyplina pokazowa).

Boks
Zapasy w stylu klasycznym
Mieszane sztuki walki
Kendo
Inne języki
azərbaycanca: Təkbətək döyüş
беларуская: Адзінаборства
беларуская (тарашкевіца)‎: Адзінаборства
български: Боен спорт
dansk: Kampsport
Deutsch: Kampfsport
English: Combat sport
français: Sport de combat
한국어: 격투 스포츠
македонски: Боречки спорт
Nederlands: Vechtsport
norsk: Kampsport
norsk nynorsk: Kampsport
Plattdüütsch: Fechtsport
português: Esporte de combate
русский: Единоборство
Simple English: Combat sport
српски / srpski: Борилачки спорт
svenska: Kampsport
粵語: 搏擊運動