Smaug

Smaug
Smaug Złoty
Postać z mitologii Śródziemia
Ilustracja
WystąpieniaHobbit, czyli tam i z powrotem
Grany przezBenedict Cumberbatch (Hobbit)
Dane biograficzne
PochodzenieRhovanion:
Zwiędłe Wrzosowiska,
Erebor
Przynależnośćsmok
Data urodzenia? TE
Data śmierci1 listopada 2941 TE[1]

Smaug – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Był ognistym skrzydlatym smokiem, największym przedstawicielem tego gatunku w Trzeciej Erze, głównym przedstawicielem sił zła w Hobbicie. Wypędził krasnoludów z Samotnej Góry i zagarnął ich bogactwa. Zginął podczas ataku na Esgaroth 1 listopada 2941 roku[1].

Pewne informacje na jego temat znajdują się też w Dodatkach do Władcy Pierścieni oraz w Niedokończonych opowieściach.

Opis postaci

Zdobycie Ereboru

Pochodził ze Zwiędłych Wrzosowisk, rozciągających się w pobliżu gór Ered Mithrin. Będąc jeszcze stosunkowo młodym smokiem, znęcony wieściami o bogactwie krasnoludów z Samotnej Góry, zaatakował ich siedzibę w 2770 roku[2]. Zdobył ją i wypędził dotychczasowych mieszkańców, zabijając wielu spośród nich. Spustoszył całą okolicę i zniszczył sąsiednie miasto ludzi, Dale.

W swojej nowej siedzibie ze wszystkich krasnoludzkich skarbów usypał wielki kopiec, na którym się wylegiwał. Przez następne sto siedemdziesiąt jeden lat Smaug w spokoju cieszył się zagrabionymi bogactwami, dorastając i rosnąc w siłę. Spędzał czas najczęściej na wylegiwaniu się na kopcu, lecz spał czujnie, gotów zabić każdego, kto zbliżyłby się do jego skarbu.

Wyprawa Thorina i śmierć smoka

Smaug, choć nie opuszczał Ereboru, wzbudził wielkie zaniepokojenie Gandalfa Szarego. Czarodziej zdawał sobie sprawę, że potwór może zostać wykorzystany przez Saurona do zniewolenia całego Rhovanionu, a nawet uderzenia na Eriador i zniszczenia Rivendell. Gdy więc wiosną 2941 roku spotkał Thorina Dębową Tarczę, prawowitego władcę Samotnej Góry, który pragnął dokonać zemsty na smoku, pomógł mu w zorganizowaniu wyprawy na wschód.

Ostatecznie kompanii Thorina po wielu przygodach udało się dotrzeć do siedziby przodków. Jeden z uczestników wyprawy, hobbit Bilbo Baggins, przez tajny tunel dostał się do wnętrza góry, by dokonać zwiadu. Niewidzialny dzięki magicznemu pierścieniowi zdołał też ukraść złoty puchar. Rozwścieczony Smaug po zauważeniu zniknięcia pucharu zaczął szukać „złodzieja”.

Gdy więc Bilbo ponownie zszedł do podziemi, pragnąc znaleźć jakiś słaby punkt bestii, Smaug wyczuł jego obecność i zaczął z nim rozmawiać. Choć hobbit używając zagadek starał się nie zdradzić swojego pochodzenia, smok domyślił się, że towarzyszy krasnoludom, którym pomogli ludzie z Esgaroth. Zdał sobie również sprawę, gdzie znajduje się wejście do tunelu.

Opuściwszy podziemia zniszczył tajne wrota, choć nie zdołał zabić żadnego z towarzyszy Thorina. Następnie Smaug poleciał do Esgaroth, chcąc ukarać jego mieszkańców. Zaatakował miasto i częściowo podpalił, lecz został trafiony strzałą wystrzeloną przez Barda Łucznika, potomka Giriona, dawnego władcy Dale. Śmiertelnie raniony runął na Esgaroth, całkowicie niszcząc miasto i wpadając w toń Długiego Jeziora.

Charakterystyka Smauga

Smauga cechowały przymioty typowe dla jego gatunku. Poza tym był chciwy, miał ostre kły i pazury oraz czuły węch. Umiał mówić i znał język westron, a jego głos i wzrok miały moc omamiania innych osób.

Quote-alpha.png
Oto leży tu olbrzymi, czerwonozłocisty smok, pogrążony w głębokim śnie; z paszczy i z nozdrzy dobywa się pomruk i kłęby dymu, lecz podczas snu potwora ogień ledwie się tli w jego wnętrznościach. Pod nim, nakryte jego cielskiem i wielkim zwiniętym ogonem, (...) piętrzą się niezliczone drogocenne przedmioty (...). Smaug leżał ze złożonymi skrzydłami niby ogromny nietoperz, obrócony trochę bokiem, tak że hobbit widział jego ciało od spodu: długi, blady brzuch oprószony drogimi kamieniami i okruchami złota, które wbiły się mu w skórę od stałego wylegiwania się na tym łożu bogactw[3].

W ten sposób potwór miał zapewnioną ochronę tej wrażliwej części ciała. Jednak w okolicy serca pozostał spory płat nagiej skóry, co zauważył Bilbo. Właśnie tam trafił strzałą Bard, uprzedzony o słabym punkcie bestii przez drozda, który usłyszał o tej słabości bestii od hobbita.

Przydomki i imię

Nazywano go również Smaugiem Złotym. Bilbo, podczas rozmowy z nim, określał potwora także innymi przydomkami[4]: Smaug Groźny; Smaug, pierwsza i najgorsza plaga świata; Smaug potężny; Smaug, bogacz nad bogaczami; Smaug, którego nie ima się żaden oręż; Jego Magnificencja.

Według fikcyjnej etymologii Tolkiena oryginalne imię smoka w języku mieszkańców Dale brzmiało Trágu[5]. Pisarz zastąpił je słowem smaug, będącym formą czasu przeszłego od pierwotnego, germańskiego czasownika smeugan (staronordyckie smjúga, forma przeszła smaug), który znaczy przeciskać się przez dziurę[6]. W początkowych stadiach pisania Hobbita smok nosił inne imię – Pryftan[7].

Inne języki
العربية: سموغ
беларуская: Смог (Міжзем’е)
беларуская (тарашкевіца)‎: Смог (Міжзем’е)
български: Смог (дракон)
bosanski: Smaug Zlatni
català: Smaüg
čeština: Šmak
eesti: Smaug
English: Smaug
español: Smaug
euskara: Smaug
فارسی: اسماگ
français: Smaug
galego: Smaug
한국어: 스마우그
íslenska: Smeyginn
italiano: Smaug
עברית: סמאוג
ქართული: სმაუგი
Latina: Smaug
magyar: Smaug
Nederlands: Smaug (draak)
日本語: スマウグ
Novial: Smaug
occitan: Smaug
português: Smaug
русский: Смауг
slovenščina: Smaug
српски / srpski: Шмауг
srpskohrvatski / српскохрватски: Smaug
suomi: Smaug
svenska: Smaug
Türkçe: Smaug
中文: 史矛革