Senat rzymski

Fresk przedstawiający XIX-wieczne wyobrażenie rzymskiego Senatu, autorstwa Cesare Maccariego namalowany w siedzibie włoskiej izby wyższej. Cyceron potępia Katylinę (1888) Palazzo Madama, Rzym

Senat rzymski łac. Senatus (od senex – starzec – dosłownie rada starszych) – jedna z najważniejszych i najtrwalszych instytucji politycznych starożytnego Rzymu. Zgodnie z tradycją ustanowiona przez Romulusa w 753 p.n.e. Jego największe znaczenie przypadło na czasy republiki, a zaniknęło na początku VII wieku n.e.

Z wyjątkiem okresu pryncypatu, organ doradczy, którego członkowie werbowani byli spośród doświadczonych urzędników rzymskiej magistratury. Ze względu na sposób doboru oraz specyficzną organizację wewnętrzną instytucja o charakterze ściśle konserwatywnym.

Pomimo tego, że senat nie stanowił prawa (ustawodawstwo należało do zakresu kompetencji zgromadzeń ludowych), jego rola w procesie legislacyjnym była pośrednia i polegała na opiniowaniu projektów ustaw przedstawianych zgromadzeniom (łac. auctoritas patrum). W okresie republikańskim instytucja o ogromnym autorytecie i prestiżu, znalezienie się w gronie senatorów świadczyło o przynależności do ścisłej, rzymskiej elity.

Inne języki
asturianu: Senáu romanu
azərbaycanca: Senat
বাংলা: রোম সিনেট
български: Сенат
bosanski: Rimski senat
català: Senat romà
čeština: Římský senát
eesti: Senat
English: Roman Senate
español: Senado romano
Esperanto: Romia senato
فارسی: سنای روم
français: Sénat romain
한국어: 로마 원로원
hrvatski: Rimski senat
Bahasa Indonesia: Senat Romawi
interlingua: Senato roman
italiano: Senato romano
ქართული: რომის სენატი
Kiswahili: Senati
latviešu: Romas senāts
lietuvių: Romos senatas
magyar: Senatus
македонски: Римски сенат
Bahasa Melayu: Senat Rom
Nederlands: Senaat (Rome)
occitan: Senat roman
português: Senado romano
română: Senatul roman
Simple English: Roman Senate
slovenščina: Rimski senat
српски / srpski: Римски сенат
srpskohrvatski / српскохрватски: Rimski Senat
Türkçe: Senato (Roma)