Santiago Ostolaza

Santiago Ostolaza
Pełne imię i nazwiskoSantiago Javier Ostolaza Sosa
Data i miejsce urodzenia10 lipca 1962
Dolores, Urugwaj
Wzrost190 cm
Pozycjapomocnik
Kariera seniorska
LataKlubWyst.Gole
1981–1985Bella Vista
1986–1990Nacional
1990–1992Cruz Azul808
1992–1993Querétaro382
1993Gimnasia La Plata120
1994Kyoto Sanga
1995Defensor Sporting
1995Olimpia
1996Nacional
1997Aurora
1998Rentistas250
1999Defensor Sporting182
2000Montevideo Wanderers181
W sumie:19113
Kariera reprezentacyjna
LataReprezentacjaWyst.Gole
1981Urugwaj U-2060
1985–1993Urugwaj436
W sumie:496
Kariera trenerska
LataKlub
2001River Plate Montevideo
2001Deportivo Maldonado
2002Montevideo Wanderers
2002–2003Zacatecas
2004Nacional
2006–2007Alacranes
2009Guerreros
2010Cerro Largo
2011Espoli
2014–2015Urugwaj U-17
2015Racing Montevideo
2017Juventud


Santiago Javier Ostolaza Sosa (10 lipca 1962) - piłkarz urugwajski noszący przydomek Vasco, pomocnik. Później trener. Wzrost 190 cm, waga 81 kg.

Ostolaza karierę zawodowego piłkarza rozpoczął w 1980 roku w klubie Bella Vista Montevideo. W 1986 przeszedł do klubu Nacional Montevideo, z którym zwyciężył w turnieju Copa Libertadores 1988. Ostolaza był głównym bohaterem klubu w meczu z PSV Eindhoven o Puchar Interkontynentalny, w którym zdobył dla Nacionalu obie bramki, a następnie nie zawiódł także w rozgrywce rzutów karnych, które dały jego klubowi miano najlepszej drużyny świata.

Jako piłkarz Nacionalu wziął udział w turnieju Copa América 1989, gdzie Urugwaj został wicemistrzem Ameryki Południowej. Ostolaza wystąpił we wszystkich 7 meczach - 4 meczach grupowych z Ekwadorem, Boliwią (zdobył 2 bramki), Chile i Argentyną, oraz w 3 meczach finałowych z Paragwajem, Argentyną i Brazylią.

Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1990 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Zagrał w dwóch meczach grupowych z Belgią i Koreą Połudnową oraz w meczu z Włochami.

Po mistrzostwach świata przeniósł się w 1990 do Meksyku, by grać w klubie Cruz Azul, a od 1992 w klubie Gallos Blancos Querétaro. Ostolaza reprezentował barwy klubu Gallos Blancos podczas turnieju Copa América 1993, gdzie Urugwaj dotarł do ćwierćfinału. Zagrał we wszystkich 4 meczach - z USA (zdobył 1 bramkę), Wenezuelą, Ekwadorem i Kolumbią.

Po występach w sezonie 1992/93 w argentyńskim klubie Gimnasia y Esgrima La Plata w 1994 zaliczył krótki epizod w Japonii, gdzie grał w klubie Kyoto Purple Sanga. W 1995 wrócił do Ameryki Południowej i występował w urugwajskim klubie Defensor Sporting Montevideo, a następnie w paragwajskim klubie Olimpia Asunción.

W 1996 na krótko zawitał do Nacionalu, by w 1997 przenieść się do Gwatemali i grać w barwach zespołu Aurora Gwatemala. W 1998 wrócił do Urugwaju i grał w klubie Rentistas Montevideo. W 1999 ponownie znalazł się w Defensor Sporting, by w 2000 zakończyć karierę w klubie Wanderers Montevideo.

Ostolaza od 16 października 1985 do 13 października 1993 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 43 mecze i zdobył 6 bramek[1].

Ostolaza nigdy w swojej karierze nie zdobył tytułu mistrza Urugwaju.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Pracował w klubach urugwajskich i meksykańskich.