Reprezentacja Indii w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Indii w piłce nożnej mężczyzn
PrzydomekThe Blue Tigers (Niebieskie Tygrysy)
ZwiązekIndyjski Związek Piłki Nożnej
TrenerStephen Constantine
Skrót FIFAIND
Ranking FIFASteady2.svg 97. (350 pkt.)[a]
Zawodnicy
Najwięcej występówBaichung Bhutia (107)
Najwięcej bramekBaichung Bhutia (64)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 FrancjaIndie Indie 2:1
(Londyn, Anglia; 31.07.1948)
Najwyższe zwycięstwo
Indie Indie –  Sri Lanka 7:0
(Bangalore, Indie; 16.12.1963)
Najwyższa porażka
 ZSRRIndie Indie 11:1
(Moskwa, Związek Radziecki; 16.12.1955)
  1. Stan aktualny na 7 czerwca 2018.

Reprezentacja Indii w piłce nożnej została powołana do życia w 1937 roku, gdy kraj ten był kolonią Wielkiej Brytanii, ale dopiero po uzyskaniu niepodległości w 1948 została przyjęta do FIFA i od tej chwili mecze Indii uważa się za oficjalne.

W dwa lata po przyjęciu reprezentacja po raz pierwszy brała udział w eliminacjach do Mistrzostw Świata (1950). Co więcej, jej grupowi rywale – Mjanma, Indonezja i Filipiny – wycofali się z rozgrywek jeszcze przed rozpoczęciem eliminacji, co dawało Indiom automatyczny awans bez rozgrywania jakiegokolwiek meczu. Ostatecznie jednak Indie również zrezygnowały z udziału w mistrzostwach po nakazie FIFA, by wszyscy piłkarze nosili sportowe buty (niektórzy z indyjskich zawodników chcieli grać boso)[1]. Do Brazylii na finały MŚ nie pojechała więc żadna drużyna z Azji, a od tamtej pory Indie nigdy nie zdołały uzyskać kwalifikacji na mundial.

Do tej pory największym sukcesem indyjskiej kadry jest drugie miejsce w Pucharze Azji wywalczone w 1964 roku, gdy uległa ona jedynie reprezentacji gospodarzy tego turnieju, Izraelowi.

Reprezentacja Indii zajęła czwarte miejsce na Igrzyskach olimpijskich w 1956 roku, brała także udział w olimpiadach w 1948, 1952 i ostatni raz w 1960.

Obecne selekcjonerem reprezentacji Indii jest Stephen Constantine[2]

Inne języki