Raketenpanzerbüchse Panzerschreck

Raketenpanzerbüchse Panzerschreck
Ilustracja
Żołnierz Wehrmachtu z uzbrojonym Panzerschreckiem
Państwo III Rzesza
ProducentEnzinger Union Pfeddersheim
Gebrüder Scheffler Berlin
HASAG Meuselwitz
Jaeckel Freistadt
Kronprinz Solingen
Schricker Fürth-Vach
RodzajGranatnik przeciwpancerny
Historia
Produkcja19431945
Dane techniczne
Kaliber88 mm
Wymiary
Długość lufy1640 mm (RPzB 54)
1350 mm (RPzB 54/1)
Masa
broni10,7 kg (RPzB 54)
9,5 kg (RPzB 54/1)
Inne
Zasięg skuteczny150 m

Raketenpanzerbüchse Panzerschreckniemiecki rakietowy granatnik przeciwpancerny z okresu II wojny światowej.

Panzerschreck stanowił duży postęp w stosunku do Panzerfausta. Jego budowa była bardziej skomplikowana i droższa, jednak rekompensowane było to przez większy zasięg i lepszą celność, a także przez możliwość wielokrotnego użycia. Panzerschrecki skonstruowano na podstawie amerykańskiej wyrzutni Bazooka o bardzo podobnej budowie, zdobytej przez Niemców w Afryce Północnej; według innych źródeł pierwszą Bazookę zdobyto na froncie wschodnim, gdzie do Armii Czerwonej trafiła w ramach programu „Lend-Lease”.

Wyrzutnię wielorazowego użytku stanowiła stalowa rura, nazywana przez żołnierzy Ofenrohr („rura piecowa”), gdyż bardzo przypominała komin od popularnego polowego piecyka (tzw. kozy), a ponadto przy strzale wytwarzała chmurę dymu. Pocisk rakietowy ładowano od tyłu wyrzutni. W modelach RPzB 54 i RPzB 54/1 zastosowano płytę pancerną (o wymiarach 36 × 47 cm)[1] chroniącą żołnierza przed gazami i pyłem, które wydobywały się z pocisku w czasie strzału. Pocisk kalibru 88 mm, z własnym ładunkiem miotającym w tylnej części, odpalany był za pomocą umieszczonej w rękojeści prądnicy, wytwarzającej impuls elektryczny podczas ściśnięcia jej dłonią. Donośność broni wynosiła 150 metrów, jednakże powyżej 100 m szansa trafienia była nikła.

Poważną wadą Panzerschrecka były duże rozmiary tej broni (udało się je ograniczyć w wersji RPzB 54/1). Z braku odpowiedniej liczby armat przeciwpancernych w obliczu rosnącej potęgi pancernej państw alianckich, Panzerschrecki z powodzeniem je zastępowały w walce na bliskim dystansie, wchodząc od wiosny 1944 na wyposażenie kompanii przeciwpancernych niemieckich pułków piechoty (na początku każdy pułk miał posiadać ich 36, a później już 54 i 18 w rezerwie).

Na początku powstania warszawskiego w szkole przy ulicy Woronicza na Mokotowie zdobyto około 180 pocisków, a tydzień później samego Panzerschrecka. Według zdobytego wzoru skopiowano w powstańczych warsztatach co najmniej kilkanaście wyrzutni, co znacznie podniosło skromne przeciwpancerne wyposażenie Mokotowa[2].

Galeria

Inne języki
العربية: بانزر شريك
български: Панцершрек
bosanski: Panzerschreck
català: Panzerschreck
čeština: Panzerschreck
eesti: R PzB 54
English: Panzerschreck
español: Panzerschreck
فارسی: پانتسرشرک
français: Panzerschreck
한국어: 판처슈렉
italiano: Panzerschreck
עברית: פנצרשרק
Nederlands: Panzerschreck
português: Panzerschreck
română: Panzerschreck
русский: Панцершрек
Simple English: Panzerschreck
српски / srpski: Панцершрек
svenska: Panzerschreck
Türkçe: Panzerschrek
українська: Panzerschreck
粵語: 坦克殺手
中文: 坦克殺手