Rak pęcherza moczowego

Nowotwór złośliwy pęcherza moczowego
Rak pęcherza moczowego, obraz mikroskopowy
Rak pęcherza moczowego, obraz mikroskopowy
ICD-10C67
C67.0Trójkąt pęcherza moczowego
C67.1Szczyt pęcherza moczowego
C67.2Ściana boczna pęcherza moczowego
C67.3Ściana przednia pęcherza moczowego
C67.4Ściana tylna pęcherza moczowego
C67.5Szyja pęcherza moczowego
C67.6Ujście moczowodu
C67.7Moczownik
C67.8Zmiana przekraczająca granice jednego umiejscowienia w obrębie pęcherza moczowego
C67.9Pęcherz moczowy, umiejscowienie nieokreślone

Rak pęcherza moczowego (ang. bladder cancer) – pierwotny nowotwór złośliwy pęcherza moczowego pochodzenia nabłonkowego. Histologicznie u ludzi zdecydowaną większość raków pęcherza moczowego stanowi rak urotelialny (z komórek nabłonka dróg moczowych), nazywany również rakiem przejściowokomórkowym. Nowotwór jest chorobą niejednorodną i stanowi spektrum zmian o zróżnicowanym stopniu złośliwości, głębokości naciekania oraz ryzyka progresji choroby. Najważniejszym czynnikiem ryzyka rozwoju raka pęcherza moczowego jest palenie tytoniu. Najczęstszym objawem choroby jest bezbolesny, okresowy krwiomocz.

Rozpoznanie jest stawiane na podstawie badania histopatologicznego materiału pobranego podczas cystoskopii z wykonaniem przezcewkowej elektroresekcji guza pęcherza moczowego (TURBT). Strategia leczenia raka pęcherza moczowego jest oparta o ocenę głębokości naciekania oraz ryzyka nawrotu raka. U części chorych wystarczającym leczeniem jest przezcewkowa elektroresekcja, ale część chorych wymaga chemioterapii dopęcherzowej albo dopęcherzowej immunoterapii BCG. U chorych z naciekaniem mięśniówki oraz chorych z rakiem o najwyższym ryzyku nawrotu albo nawrotem opornym na leczenie BCG konieczne jest chirurgiczne wycięcie pęcherza nazywane radykalną cystektomią. Cystektomię u chorych z rakiem naciekającym mięśniówkę poprzedza chemioterapia neoadiuwantowa. Leczenie choroby z przerzutami jest oparte o chemioterapię z użyciem programów zawierających cisplatynę.

Spis treści

Inne języki