Podniebna poczta Kiki

Podniebna poczta Kiki
Majo no takkyūbin
Gatunekanime, komedia, przygodowy, familijny, fantasy
Rok produkcji1989
Data premiery29 czerwca 1989
Kraj produkcjiJaponia Japonia
Językjapoński
Czas trwania102 minuty
ReżyseriaHayao Miyazaki
ScenariuszHayao Miyazaki
na podstawie powieści Eiko Kadono z 1985 r.
Główne roleMinami Takayama
Rei Sakuma
Kappei Yamaguchi
MuzykaJoe Hisaishi
ZdjęciaShigeo Sugimura
ScenografiaHinoshi Ono
MontażTakeshi Seyama
ProdukcjaHayao Miyazaki
Toru Hara
DystrybucjaJaponia Toei Company
Polska Monolith Video
Stany Zjednoczone Buena Vista International
Finlandia Cinema Mundo
Wielka Brytania Optimum Releasing
Rosja RUSCICO
Szwecja Sonet Film
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Uniwersum Film
Budżet800 000 000 jenów
Nagrody
1990: Nagroda za popularność i nagroda specjalna Japońskiej Akademii Filmowej
1990: Nagroda czytelników Kinema Junpo za najlepszą reżyserię
1990: Najlepszy film animowany na Mainichi Film Concours

Podniebna poczta Kiki (jap. 魔女の宅急便 Majo no takkyūbin?) jest piątym filmem anime pochodzącym ze Studia Ghibli, a zarazem czwartym, który trafił na ekrany kinowe. Jego premiera miała miejsce w 1989 roku. Producentem, scenarzystą i reżyserem był Hayao Miyazaki. Scenariusz stanowi adaptację powieści Eiko Kadono pod tym samym tytułem, opublikowanej w 1985 r. przez wydawnictwo Fukuin Shoten – jest to drugi film Miyazakiego, nieoparty na jego oryginalnym pomyśle. Adaptacja wykorzystuje tylko niektóre wątki pierwowzoru, kończąc się w lecie, podczas gdy książka obejmuje wydarzenia całego roku kalendarzowego. Film ukazuje niepokoje towarzyszące potrzebie niezależności i samodzielności, podejmując temat bliski także zwyczajnym japońskim nastolatkom[1].

Podniebna poczta Kiki była pierwszym filmem Studia Ghibli wydanym w Stanach Zjednoczonych przez Disneya. Angielski dubbing powstał w roku 1997, a sam film miał amerykańską premierę podczas Seattle International Film Festival w maju 1998 r.[2].

Opis fabuły

Kiki jest trzynastoletnią początkującą czarownicą, mieszkającą w niewielkim prowincjonalnym miasteczku, w którym jej matka jest miejscową zielarką. Film rozpoczyna się w dniu, w którym Kiki zgodnie z tradycją musi opuścić dom, aby spędzić rok w nowym mieście i udowodnić, że jest pełnoprawną czarownicą. Dlatego też dziewczynka wyrusza w podróż na miotle swojej matki, w towarzystwie najlepszego przyjaciela, mówiącego czarnego kota imieniem Jiji. Przy wylocie ma problemy z nową miotłą i odbija się od drzew w ogrodzie. Dzwonki rozwieszone na drzewach dzwonią, a jeden z sąsiadów z zadumą mówi, że będzie mu brakowało tego dźwięku – co może oznaczać, że podobne incydenty zdarzały się dość często.

Niedługo po starcie Kiki prosi Jijiego, żeby włączył radio. Słychać żywą piosenkę i pojawiają się napisy początkowe. Chwilę później Kiki i Jiji zostają zaskoczeni przez burzę, przed którą chronią się na noc w pociągu. Rano odkrywają, że zasnęli na sianie przygotowanym dla stada krów. Opuszczają pociąg i wyruszają dalej w poszukiwaniu nowego miejsca zamieszkania.

Ostatecznie Kiki osiedla się w pięknym, nadmorskim mieście Koriko i – po początkowych trudnościach z dostosowaniem się do miejskiego tempa życia – zaczyna świadczyć usługi kurierskie, wykorzystując swoją umiejętność latania. Przeżywa pierwsze niepowodzenia, takie jak zastój w interesach, zagubione przesyłki, nieuprzejmi klienci i choroba. Musi także radzić sobie z samotnością, smutkami i tęsknotą za domem.

Kiki przyciąga uwagę miejscowego chłopaka, swojego rówieśnika imieniem Tombo, który interesuje się awiacją. Początkowo odtrąca go, później jednak udaje im się zaprzyjaźnić. Natomiast Jiji zaleca się do kotki Lily, która początkowo go lekceważyła.

W pewnym momencie pewność siebie sprawia, że moce Kiki zaczynają się zmniejszać i w końcu znikają, ku jej przerażeniu i rozpaczy. Dziewczynka uczy się przezwyciężać takie przeszkody z pomocą nowej przyjaciółki, młodej artystki Ursuli, która radzi jej, żeby poszukała natchnienia, które pozwoli jej odzyskać magiczne zdolności.

Kiedy Tombo zostaje porwany w górę przez sterowiec, który wymknął się spod kontroli, Kiki, jedyna osoba mogąca uratować, znajduje w sobie siłę umożliwiającą jej latanie. Improwizując z pożyczoną od ulicznego sprzątacza miotłą, mimo niebezpieczeństwa ratuje Tombo. Zaraz potem powraca do niej Jiji, który wciąż nie może mówić – ale Kiki akceptuje to jako cenę, którą płaci się za dorastanie. Mimo nagłego rozgłosu wysyła do domu prosty list, zawiadamiając rodziców, że przyzwyczaiła się do nowego miejsca i wszystko u niej w porządku.

Podczas napisów końcowych widzimy Kiki lecącą na miotle i Tombo towarzyszącego jej w napędzanym siłą mięśni pojeździe latającym, przypominającym pojazd Gossamer Albatross. Nieco później Kiki na ulicy zauważa małą dziewczynkę, której ubranie i uczesanie przypominają jej własne, i która niesie nawet malutką miotłę, podobną do tej, na której Kiki pospieszyła na ratunek Tombo – dowód na to, że Kiki stała się miejscową sławą. Pojawiają się także Jiji i Lily w towarzystwie kilku kociąt.

Inne języki
Bân-lâm-gú: Mazyo no Takkyûbin
Bahasa Indonesia: Kiki's Delivery Service
português: Majo no Takkyūbin
Simple English: Kiki's Delivery Service
srpskohrvatski / српскохрватски: Kiki's Delivery Service