Paprotniki

Paprotniki
Ilustracja
Morfologia nerecznicy samczej
Systematyka[1]
Domenajądrowce
Królestworośliny
Gromadapaprotniki
Nazwa systematyczna
Pteridophyta
Synonimy

Filicinophyta, Polypodiophyta, Pterophyta

Paprotniki (Pteridophyta[a]) – historyczny takson w randze gromady (typu), który stosowany był w dawnych systemach klasyfikacyjnych roślin naczyniowych[2]. Paprotniki wyróżnione były w systemie Augusta Wilhelma Eichlera z 1883, Adolfa Englera z 1892, po raz ostatni wymieniane były jako takson w latach 90. XX wieku (wznawiany podręcznik botaniki Strasburgera z 1991)[3]. Spośród roślin współczesnych do grupy tej zaliczano widłaki, skrzypy, psylotowe i paprocie. Obecnie wiadomo, że grupa ta w takim ujęciu ma charakter parafiletyczny[4][5]. W miejsce dawnych paprotników wyróżnia się odrębne ww. linie rozwojowe roślin, opisywane zwykle w randze gromad, podgromad lub klas[2][6]. Nazwa "paprotniki" stosowana jest często zwyczajowo, a nie taksonomicznie, w podobnym jak niegdyś znaczeniu, w odniesieniu do roślin zarodnikowych, u których pokoleniem dominującym jest sporofit i które osiągnęły podobnie wysoki poziom budowy i rozwoju[7].

Pozycja filogenetyczna paprotników

Fragment drzewa filogenetycznego obejmujący taksony zaliczane dawniej do paprotników (nazwy wytłuszczone)[4]:



mchy (Bryophyta)




widłaki (Lycopodiophyta)


Euphyllophyta

rośliny nasienne (Spermatophyta)


Monilophyta

psylotowe (Psilotopsida)




skrzypowe (Equisetopsida)




strzelichowe (Marattiopsida)



paprociowe (Pteridopsida)








Inne języki
aragonés: Pteridophyta
azərbaycanca: Qıjıkimilər
English: Pteridophyte
español: Pteridophyta
euskara: Pteridofito
français: Pteridophyta
Gaeilge: Pteridophyta
한국어: 양치식물
Հայերեն: Պտերներ
interlingua: Pteridophyta
íslenska: Byrkningar
italiano: Pteridophyta
Latina: Pteridophyta
latviešu: Sporaugi
lietuvių: Šertvūnai
日本語: シダ植物門
Nordfriisk: Pteridophyta
norsk nynorsk: Karsporeplanter
português: Pteridophyta
sardu: Filighe
sicilianu: Pteridophyta
українська: Судинні спорові