Opera buffa

Opera buffa, lub inaczej opera komiczna – jeden z dwóch podstawowych gatunków opery (drugi to opery seria).

Powstała w Neapolu, w pierwszej połowie XVIII wieku. Nazwa pochodzi od włoskiego buffone – błazen. Do powstania tej formy doprowadziło usamodzielnienie się intermediów, które początkowo grane były po to, aby zapełnić przerwy pomiędzy aktami włoskiej opery seria.

Były to pierwotnie sceny o niewybrednej akcji, złożone z dialogu, arii i recytatywu, z postaciami commedia dell’arte. Za pierwsze głośne dzieło buffo uważa się intermezzo La serva padrona („Służąca panią”) Giovanniego Battisty Pergolesiego (1733). Manfred Bukofzer za pierwszą w pełni ukształtowaną operę buffa uważa jednak Li zite 'ngalera (1722) Leonarda Vinciego[1] (dzieło napisane do tekstu w dialekcie neapolitańskim), choć styl buffo przejawiał się i we wcześniejszych dziełach neapolitańskich.

Na skutek popularności La serva padrona intermedia zmieniły status z wesołego przerywnika muzycznego na odrębny gatunek muzyczny. Wystawienie jej w roku 1752 w Paryżu wywołało spór pomiędzy buffonistami – zwolennikami muzyki włoskiej a antybuffonistami, opowiadającymi się za sztywną i dostojną operą Lully'ego i Rameau.

Zwolennikiem opery buffa był między innymi Jean-Jacques Rousseau, który zainicjował francuską operę komiczną (bouffe), wystawiając swój własny utwór tego rodzaju – Le devin du village („Wróżek wiejski”: cf. Jan Jakub Rousseau, „Wyznania”, tłum. Tadeusz Żeleński „Boy”). Odtąd Francja przyswoiła sobie formę opery komicznej i wkrótce prześcignęła na tym polu Włochów. Twórcami tej formy we Francji byli: N. Dalayrac, N. Isouard, F. A. Boieldieu, D. Auber i A. Adam. We Włoszech w wieku XVIII tworzyli ją G. Paisiello, P. Guglielmi i D. Cimarosa, którego opery buffa uważane są za zapowiedź romantycznego belcanta. Za szczyt osiągnięć w dziedzinie opery komicznej uznać można Wesele Figara i Così fan tutte Wolfganga Amadeusa Mozarta, a także Cyrulika sewilskiego Gioacchino A. Rossiniego.

Przypisy

  1. Manfred Bukofzer, Muzyka w okresie baroku, PWN, s. 344
Inne języki
asturianu: Ópera buffa
беларуская: Опера-буфа
български: Опера-буфа
bosanski: Opera buffa
català: Opera buffa
čeština: Opera buffa
Cymraeg: Opera buffa
Deutsch: Opera buffa
Ελληνικά: Όπερα Μπούφα
English: Opera buffa
español: Ópera bufa
euskara: Opera bufo
فارسی: اپرا بوفا
français: Opera buffa
한국어: 오페라 부파
hrvatski: Komična opera
Bahasa Indonesia: Opera Buffa
italiano: Opera buffa
ქართული: ოპერა-ბუფა
Кыргызча: Опера-буффа
Latina: Opera buffa
magyar: Opera buffa
Bahasa Melayu: Opera buffa
Nederlands: Opera buffa
нохчийн: Опера-буффа
norsk nynorsk: Opera buffa
oʻzbekcha/ўзбекча: Buff opera
português: Ópera-bufa
русский: Опера-буффа
Simple English: Opera buffa
српски / srpski: Опера буфа
svenska: Opera buffa
Türkçe: Operakomik
українська: Опера буфа
中文: 喜歌剧