Obręcz kończyny górnej

Obręcz kończyny górnej, obręcz barkowa (łac. cingulum membri superioris) – struktura kostna, połączona za pomocą stawów. Jest punktem podparcia dla mięśni kończyn górnych. Połączone są z nią kończyny: prawa i lewa.

Obręcz barkowa, widok z tyłu: Sc - łopatka (łac. scapula); Cl - obojczyk (łac. clavicula); Sp - wyrostek barkowy (łac. spina scapulae)
Obojczyk ludzki (clavicula)
Łopatka ludzka (scapula)

Opis

Na obręcz kończyny górnej składają się cztery stawy. Są nimi staw mostkowo-obojczykowy (łac. articulatio sternoclavicularis), który jest wzmocniony więzadłem międzyobojczykowym (łac. ligamentum interclaviculare), które zarazem łączy obręcze: prawą oraz lewą, staw barkowo-obojczykowy, staw ramienny oraz staw łopatkowo-żebrowy

Obręcz kończyny górnej tworzą:

Obojczyk jest mocną, wygiętą w kształcie litery S kością długą, położona bezpośrednio pod skórą; stanowi ona wyraźną granicę między szyją a klatką piersiową. Obojczyk biegnie obustronnie od górnego końca mostka, gdy ramię zwisa, mniej więcej poziomo, w kierunku poprzecznymi nieco ku tyłowi, przed pierwszym żebrem i ponad nim, przylegając swym końcem bocznym do wyrostka barkowego łopatki.

Na obojczyku odróżniamy: część środkową i dwa końce: przyśrodkowy,skierowany do mostka i boczny, skierowany ku łopatce.[1]

Część przyśrodkowa obojczyka jest wyraźnie widoczna, szczególnie gdy obręcz kończyny górnej jest podniesiona, ponieważ wtedy dół nadobojczykowy jest znacznie pogłębiony. Pozostały odcinek kości wraz z końcem barkowym jest wszędzie wyczuwalny; u osób chudych również ten odcinek jest widoczny.

Łopatka jest płaską, cienką, trójkątną kością która przylega do ściany grzbietowej klatki piersiowej. Łopatka stanowi część tylną obręczy. Jest ona zawieszona swobodnie między mięśniami, tylko bocznie połączona stawowo z obojczykiem i kością ramienną.[2]

Odróżniamy na niej dwie powierzchnie, trzy brzegi i trzy kąty.

Pionowa postawa i duża ruchomość kończyny górnej doprowadziły do silnego rozwoju mięśni obrotowych stawu ramiennego, które z kolei wywołały wydłużenie łopatki. Cechą charakterystyczną łopatki człowieka jest jej znaczna długość.[3]

Mięśnie, które działają na obręcz kończyny górnej:

 Osobny artykuł: Mięśnie obręczy górnej.
Inne języki
Bân-lâm-gú: Keng-toà
беларуская: Плечавы пояс
한국어: 팔이음뼈
हिन्दी: अंस मेखला
íslenska: Axlargrind
қазақша: Иық белдеуі
latviešu: Plecu josla
magyar: Vállöv
Nederlands: Schoudergordel
日本語: 肩帯
norsk nynorsk: Skulderboge
português: Cintura escapular
සිංහල: උර මේඛලාව
suomi: Hartiavyö
татарча/tatarça: Иңбаш поясы
中文: 胸帶