Obozy niemieckie (1933–1945)

Obozy w III Rzeszy – obozy i podobozy przeznaczone do przetrzymywania (w niektórych przypadkach także uśmiercania) ludzi kierowane przez SA, a później SS, policję lub Wehrmacht. Utworzone w latach 1933–1945 przez władze niemieckie. Obozy te, w liczbie przynajmniej 12 tysięcy[1], umiejscowione były na własnym terytorium III Rzeszy oraz na ziemiach państw okupowanych.

Niemieckie obozy koncentracyjne znajdowały się na terenie wielu obecnych państw europejskich: Polski, Niemiec, Austrii, Czech, Słowacji, Francji, Danii, Belgii, Holandii, Włoch, Łotwy, Estonii, Norwegii, Węgier, Serbii, Chorwacji, Słowenii, Bułgarii i Macedonii
Brama wejściowa do Auschwitz, z napisem Arbeit macht frei
Buchenwald, więźniowie w baraku
Mauthausen-Gusen – ciała więźniów przygotowane do wywiezienia i spalenia
Białe autobusy ze Szwecji i Danii ratowały więźniów z niemieckich obozów śmierci w czasie II wojny światowej. Tuż przed wojną Niemiecki Czerwony Krzyż odmówił[2] władzom Szwecji jakiejkolwiek współpracy w badaniu dowodów na łamanie praw człowieka w Niemczech w więzieniach i obozach koncentracyjnych.
Inne języki
Alemannisch: Konzentrationslager
brezhoneg: Kamp-bac'h nazi
Bahasa Indonesia: Kamp konsentrasi Nazi
italiano: Lager
Kiswahili: Makambi ya KZ
Lëtzebuergesch: Konzentratiounslager
Bahasa Melayu: Kem tahanan Nazi
sicilianu: Lager