Oblężenie Sewastopola (1941–1942)

Oblężenie Sewastopola (1941-1942)
II wojna światowa, front wschodni, część kampanii krymskiej
Ilustracja
Port w Sewastopolu po bitwie
Czas30 października 19414 lipca 1942
MiejsceSewastopol i okolice
TerytoriumZSRR
Wynikzwycięstwo państw Osi
Strony konfliktu
 ZSRR III Rzesza
 Rumunia
Dowódcy
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Iwan Pietrow
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Gordiej Lewczenko
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Filip Oktiabrski
III Rzesza Erich von Manstein
Rumunia Gheorghe Avramescu
Siły
7 czerwca 1942:
106 625 żołnierzy
600 dział i moździerzy
38 czołgów
7 czerwca 1942:
203 800 żołnierzy
670 dział
720 moździerzy
450 czołgów
Straty
18 000 zabitych
5000 rannych
95 000 pojmanych
Niemcy:
4337 zabitych
21 177 rannych
1591 zaginionych
Rumunia:
1597 zabitych
6580 rannych
277 zaginionych
Położenie na mapie Związku Radzieckiego
Mapa lokalizacyjna Związku Radzieckiego
miejsce bitwy
miejsce bitwy
45°N 34°E/45°N 34°E/33,541111
Żołnierze radzieckiego pociągu pancernego obsługujący Karabin maszynowy DSzK podczas walk o Sewastopol, wiosna 1942 roku

Oblężenie Sewastopola (ros. Оборона Севастополя) – oblężenie miasta Sewastopol przez wojska niemiecko-rumuńskie, mające miejsce między 30 października 1941 a 4 lipca 1942 roku na froncie wschodnim podczas II wojny światowej. 22 czerwca 1941 roku państwa Osi zaatakowały Związek Radziecki. Oddziały niemiecko-rumuńskie dotarły do Krymu jesienią 1941 roku i zajęły większość półwyspu, z wyjątkiem Sewastopola. Wojska niemiecko-rumuńskie przeprowadziły wiele ataków w październiku i listopadzie 1941 roku, mających na celu zdobycie Sewastopola. Większe uderzenie było planowane na koniec listopada, jednak ciężkie opady deszczu opóźniły atak państw Osi do 17 grudnia 1941 roku. Oddziały Ericha von Mansteina nie były w stanie zająć miasta z powodu zaciętego oporu wojsk radzieckich. W grudniu 1941 roku Rosjanie rozpoczęli operację desantową na Półwyspie Kerczeńskim w celu zniesienia oblężenia i zmuszenia sił niemiecko-rumuńskich do obrony swoich zdobyczy. Operacja uratowała Sewastopol na pewien czas, jednak przyczółki te zostały zlikwidowane w maju 1942 roku.

Po porażce pierwszego natarcia na Sewastopol oddziały niemiecko-rumuńskie zdecydowały się na oblężenie miasta do połowy 1942 roku, kiedy zaatakowały one okrążone siły radzieckie. 7 czerwca 1942 roku rozpoczęła się operacja „Störfang”. Siły Armii Czerwonej i Floty Czarnomorskiej znajdowały się pod ciężkim bombardowaniem państw Osi przez wiele tygodni. Luftwaffe odegrała znaczącą rolę w oblężeniu miasta. Z powodu braku wsparcia artyleryjskiego Luftwaffe przeprowadzała udane naloty powietrzne w celu wsparcia sił lądowych. Ostatecznie, 4 lipca 1942 roku, ostatnie oddziały radzieckie skapitulowały i państwa Osi zajęły port. Obydwie strony poniosły ciężkie straty podczas walk.

Po zlikwidowaniu wojsk Armii Czerwonej na Krymie państwa Osi zwróciły ponownie swoją uwagę na wielką ofensywę letnią tego roku, operację „Fall Blau” i ich natarcie na pola naftowe na Kaukazie.

Inne języki