Monogatari

Monogatari (jap. 物語, opowiadanie [o rzeczach, sprawach]) – opowieść, forma narracyjna wykształcona w okresie Heian[1]. Termin obecnie szerszy, obejmujący znaczeniowo gatunki epickie (powieść, opowiadanie, czy nowelę).

Wyróżnia się wiele rodzajów monogatari, np.:

  • denki-monogatari (jap. 伝奇物語 opowieści fikcyjne, romantyczne),
  • uta-monogatari (jap. 歌物語 opowieści do pieśni),
  • shajitsu-monogatari (jap. 写実物語 opowieści realistyczne),
  • rekishi-monogatari (jap. 歴史物語 opowieści historyczne),
  • gunki-monogatari (jap. 軍記物語 opowieści wojenne),
  • setsuwa-monogatari (jap. 説話物語 opowieści narracyjne, anegdotyczne),
  • giko-monogatari (jap. 擬古物語 opowieści imitujące styl klasyczny) i in.

Monogatari uważane za najbardziej znane, a jednocześnie jedne z najstarszych to:

Przypisy

  1. Mikołaj Melanowicz, Historia literatury japońskiej, Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 2012, s. 74, ​978-83-01-17214-5​.
  2. Mikołaj Melanowicz, o.c., s. 78-104.
Inne języki
Bân-lâm-gú: Bu̍t-gú
català: Monogatari
Deutsch: Monogatari
English: Monogatari
español: Monogatari
euskara: Monogatari
français: Monogatari
客家語/Hak-kâ-ngî: Vu̍t-ngî
한국어: 모노가타리
italiano: Monogatari
ქართული: მონოგატარი
қазақша: Моногатари
magyar: Monogatari
日本語: 物語
русский: Моногатари
Türkçe: Monogatari
українська: Моноґатарі
Tiếng Việt: Monogatari
粵語: 故仔
中文: 物语