Międzynarodowa Federacja Związków Zawodowych

Międzynarodowa Federacja Związków Zawodowych (zwana też "Międzynarodówką Amsterdamską"") - międzynarodowa organizacja związków zawodowych działająca od 1919 do 1945 r. Zbliżona do Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej.

Historia

Inicjowanie organizacji międzynarodowej związków zawodowych rozpoczęło się w 1901. We wrześniu 1913 r. Międzynarodowa Konferencja Związkowa przyjęła uchwałę o powołaniu do życia międzynarodówki. Ostatecznie Międzynarodowa Federacja została zawiązana w lipcu 1919 przez 16 organizacji związkowe czternastu krajów europejskich (Wielka Brytania, Austria, Belgia, Czechosłowacja,Dania, Francja, Hiszpania,Holandia, Luksemburg, Niemcy, Norwegia, Szwajcaria,Szwecja), oraz Amerykańską Federację Pracy (AFL). reprezentujących łącznie 18.517.899 związkowców. Od początku zwalczana była przez ruch komunistyczny,który usiłował założyć własną międzynarodową centralę związkową - Międzynarodową Radę Związków Zawodowych, a następnie od lipca 1921 Profintern (Czerwoną Międzynarodówkę Związków Zawodowych).

Od 1920 Polskę w MFZZ reprezentował Związek Stowarzyszeń Zawodowych. Od 1921 poza europejskimi organizacjami, do MFZZ należeli przedstawiciele Związku Południowej Afryki, Kanady, Argentyny, Peru. Wystąpiła natomiast Amerykańska Federacja Pracy (AFL). W 1938 do Federacji należało 27 krajowych central związkowych (w tym centrale z Związku Południowej Afryki, Kanady, Argentyny, Palestyny, Indii Brytyjskich, Meksyku, Nowej Zelandii, Holenderskich Indii Wschodnich, USA.

Główne działania Federacji skupione były na walce o 8-godzinny dzień pracy, ustawodawstwo robotnicze, przeciwdziałaniu wojnie i militaryzmowi.

Po wybuchu wojny Zarząd MFZZ przeniósł się do Londynu, gdzie kontynuował działalność ruchu związkowego na świecie Ponadto na terenie Wielkiej Brytanii funkcjonowało siedem grup związkowców krajów okupowanych (Belgia, Francja,Austria, Niemcy, Polska, Czechosłowacja, Hiszpania, oraz Grecki Związek Marynarzy.

W lutym 1945 zorganizowano w Londynie Światową Konferencję Związkową z udziałem 48 central związkowych (m.in. po raz pierwszy z udziałem związków zawodowych z ZSRR. Konferencja powołała grupę założycielską nowej międzynarodowej organizacji związków zawodowych: Komitet Światowej Konferencji z siedzibą w Paryżu. W skład komitetu nie wszedł żaden przedstawiciel polskich związków zawodowych, pomimo że reprezentowane były związki z Bułgarii,Czechosłowacji, Włoch.

Na II Światowej Konferencji Związkowej w Paryżu w dniach 25 września - 3 października 1945 powołano Światową Federację Związków Zawodowych, zaś 14 grudnia 1945 ogłoszono komunikat o rozwiązaniu Międzynarodowej Federacji związków Zawodowych.