Linia boczna

Ten artykuł dotyczy anatomii zwierząt. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Linia boczna, linia naboczna, narząd linii bocznej (nabocznej) (łac. linea lateralis) – parzysty narząd czuciowy, specyficzny dla ryb (w tym krągłoustych), położony symetrycznie na głowie oraz wzdłuż boków tułowia, od głowy do nasady ogona, a czasami również na płetwie ogonowej. Wyposażony w mechanoreceptory rejestrujące zaburzenia hydrodynamiczne wody, a u niektórych taksonów również w elektroreceptory. Został odkryty około 1850[1]. Charakterystyczny wygląd linii bocznej, jej przebieg oraz liczba łusek wzdłuż linii są cechami wyróżniającymi i służą do celów klasyfikacyjnych[2].

Przebieg linii nabocznej
u rekina
u dorsza

Takimi samymi nazwami określany jest zespół receptorów występujący wzdłuż boków ciała larw płazów oraz płazów prowadzących wodny tryb życia[1][3], ma on jednak inną strukturę i rozmieszczenie[4]. Narząd linii bocznej jest specyficzny dla ryb i nie występuje u innych kręgowców[2]. Ze względu na funkcję pełnioną w życiu ryby nazywany jest często szóstym zmysłem[1] lub narządem dotyku na odległość[5].

Inne języki
Afrikaans: Sylyn
aragonés: Linia lateral
asturianu: Llinia llateral
български: Странична линия
eesti: Küljejoon
English: Lateral line
español: Línea lateral
Esperanto: Flanka linio
français: Ligne latérale
հայերեն: Կողագիծ
Bahasa Indonesia: Gurat sisi
italiano: Linea laterale
Basa Jawa: Gurat sisi
қазақша: Бүйір сызығы
Кыргызча: Каптал сызыгы
lietuvių: Šoninė linija
lingála: Mopanzí
Nederlands: Zijlijn
日本語: 側線
português: Linha lateral
română: Linie laterală
Simple English: Lateral line
slovenščina: Pobočnica
српски / srpski: Латерални систем
українська: Бічна лінія
Tiếng Việt: Cơ quan đường bên
中文: 体侧线