Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza

Konwencja o prawie morza
Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza, sporządzona w Montego Bay dnia 10 grudnia 1982 r.
Inne określeniaKonwencja jamajska, Konstytucja dla mórz i oceanów[1]
Przedmiot regulacjiPrawo morza
Podpisanie10 grudnia 1982
Montego Bay
Wejście w życie16 listopada 1994[2]
DepozytariuszSekretarz Generalny ONZ
Liczba sygnatariuszy165[3]
Język oryginałuangielski, arabski, chiński, francuski, hiszpański i rosyjski
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza (Konwencja jamajska, Konwencja o prawie morza, ang. United Nations Convention on the Law of the Sea; UNCLOS) – umowa międzynarodowa wypracowana podczas obrad III Konferencji Prawa Morza ONZ, podpisana 10 grudnia 1982 w Montego Bay na Jamajce. Obecnie stanowi podstawowy dokument prawny w dziedzinie prawa morza[1]. Została ratyfikowana przez 168 państw i Unię Europejską[3]. Również państwa, które konwencji nie ratyfikowały (jak np. Stany Zjednoczone) a nawet jej nie podpisały (np. Turcja) wskazują na tę umowę jako na kodyfikację zwyczajowego prawa morza i powołują się na jej postanowienia[4].

Polska ratyfikowała Konwencję 6 listopada 1998 r. na podstawie ustawy z 2 lipca 1998[5] Dokument ratyfikacyjny został przekazany depozytariuszowi 13 listopada 1998 r. zgodnie z artykułem 306 konwencji[6]

Inne języki
עברית: חוק הים
magyar: Tengerjog
Nederlands: VN-zeerechtverdrag
norsk nynorsk: Havrettstraktaten
srpskohrvatski / српскохрватски: Konvencija Ujedinjenih naroda o pravu mora