Kość łonowa

Lewa kość łonowa oznaczona numerem 4.
Prawa kość miedniczna. Powierzchnia zewnętrzna.

Kość łonowa (łac. os pubis) - parzysta kość wchodząca w skład miednicy. U człowieka ma trzon i 2 gałęzie: górną i dolną. Gałąź górna łączy się z kością biodrową, a gałąź dolna łączy się z kością kulszową.

  • Gałąź górna kości łonowej tworzy 1/5 panewki stawu biodrowego.
  • Gałąź górna ma powierzchnię górną, dolną i tylną oraz brzeg przedni i tylny. Brzeg tylny tworzy grzebień kości łonowej (łac. pecten ossis pubis) przedłużający się ku tyłowi w kresę łukowatą (łac. linea arcuata) i zakończony guzkiem łonowym.
  • Trzon kości łonowej znajduje się pomiędzy gałęzią górną a dolną.
  • Gałąź dolna kości łonowej ma powierzchnię wewnętrzną i zewnętrzną oraz brzeg przyśrodkowy i boczny.
  • Gałąź górna tworzy spojenie łonowe z gałęzią górną strony przeciwnej.
  • zobacz też

Zobacz też

Inne języki
Afrikaans: Skaambeen
العربية: عظم العانة
azərbaycanca: Qasıq sümüyü
башҡортса: Түмһәкәй һөйәге
bosanski: Stidna kost
brezhoneg: Gaol
català: Pubis
čeština: Stydká kost
Cymraeg: Piwbis
dansk: Skamben
Deutsch: Schambein
English: Pubis (bone)
español: Hueso pubis
Esperanto: Pubio
euskara: Pubis-hezur
français: Pubis
galego: Óso pube
한국어: 두덩뼈
hrvatski: Preponska kost
Ido: Pubio
lietuvių: Gaktikaulis
македонски: Препонска коска
Nederlands: Schaambeen
日本語: 恥骨
português: Púbis
sicilianu: Pubbi
Simple English: Pubis (bone)
slovenščina: Sramnica
کوردی: ئێسکی بەر
srpskohrvatski / српскохрватски: Preponska kost
suomi: Häpyluu
svenska: Blygdben
українська: Лобкова кістка
中文: 恥骨