Klatka piersiowa

Klatka piersiowa

W anatomii człowieka klatka piersiowa ( łac. thorax) – część tułowia między szyją i jamą brzuszną. Chroni ona narządy wewnętrzne (głównie serce i płuca) i umożliwia proces wymiany gazowej.

Klatka piersiowa człowieka i innych hominidów

Anatomia klatki piersiowej

Szkielet kostny

Szkielet kostny klatki piersiowej
Zawartość i stosunki anatomiczne struktur jamy klatki piersiowej

Szkielet kostny tworzą:

Anatomiczne granice

Stworzone z powyższych kości rusztowanie kostne ograniczają następujące struktury:

  • otwór górny klatki piersiowej (łac. apertura thoracis superior) - górny brzeg rękojeści mostka, symetrycznie I żebra i od tyłu pierwszy kręg piersiowy.
  • otwór dolny klatki piersiowej (łac. apertura thoracis inferior) ograniczony jest przez następujące struktury:
    • wyrostek mieczykowaty
    • chrząstki żeber VII - X zlane w łuk żebrowy (łac. arcus costalis)
    • dolne brzegi żeber XI, XII (żebra wolne)
    • XII kręg piersiowy

Jamę klatki piersiowej od jamy brzusznej odgradza przepona.

Jama klatki piersiowej

Klatka piersiowa od wewnątrz pokryta jest opłucną i w ten sposób tworzy przestrzeń zwaną jamą klatki piersiowej (łac. cavum thoracis), w której mieszczą się:

Mięśnie klatki piersiowej

Od zewnątrz kostne rusztowanie klatki piersiowej pokryte jest mięśniami:

Grupa mięśni klatki piersiowej pokryta jest skórą w której widoczne są sutki, brodawki sutkowe widoczne są u mężczyzn na wysokości IV międzyżebrza, natomiast u kobiet na wysokości od III do VII międzyżebrza i zlokalizowane są bardziej bocznie (w kierunku linii pachowej przedniej).

Patologia klatki piersiowej

Znane są różne odchylenia budowy klatki piersiowej:

  • klatka piersiowa kurza (łac. pectus carinatum), gdzie mostek jest przesunięty ku przodowi tworząc w tym miejscu uwypuklenie.
  • klatka piersiowa lejkowata (łac. pectus excavatum), gdzie dolna część mostka i przyczepiające się tam żebra są jak gdyby '"wgniecione" do środka klatki piersiowej. Nie jest jeszcze dokładnie zbadane co powoduje powstanie klatki lejkowatej. Upośledzenie to jest już widoczne u małych dzieci. Pectus excavatum jest uleczalny. Obecnie najbardziej popularną metodą stosowaną na całym świecie jest metoda Nussa. Polega ona na wprowadzeniu metalowego, odpowiednio wyprofilowanego (w kształcie litery U) wspornika pod mostek pacjenta, tak żeby wypchnąć mostek oraz żebra na zewnątrz. Metoda ta nie pozostawia zbyt wielkich blizn, gdyż wykonuje się jedynie trzy niewielkie nacięcia. Leczenie klatki lejkowatej najlepiej rozpocząć kiedy kości nie są jeszcze zbyt twarde i można je wyginać - preferowany wiek to 12 - 14 lat, choć leczone są wszystkie przypadki wiekowe. Jednak im starszy jest pacjent tym leczenie jest bardziej bolesne i nie daje tak dobrych efektów jak w przypadku operacji wykonanej wcześniej.
Inne języki
العربية: صدر
asturianu: Tórax
Avañe'ẽ: Pyti'a
авар: Керен
azərbaycanca: Thorax
brezhoneg: Bruched
català: Tòrax
Cymraeg: Thoracs
dansk: Brystkasse
Deutsch: Thorax
Ελληνικά: Θώραξ
English: Thorax
español: Tórax
Esperanto: Torako
euskara: Torax
فارسی: سینه
français: Thorax
galego: Tórax
Ido: Torako
Bahasa Indonesia: Toraks
íslenska: Frambolur
italiano: Torace
עברית: בית החזה
ಕನ್ನಡ: ಎದೆಗೂಡು
Kurdî: Sîng
лакку: Хъазам
Latina: Thorax
latviešu: Krūškurvis
lingála: Ntólo
مازِرونی: سنه
Bahasa Melayu: Toraks
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄: Hṳ̆ng-dòng
नेपाली: छाति
norsk: Thorax
norsk nynorsk: Brystkasse
occitan: Torax
português: Tórax
română: Cutie toracică
Scots: Thorax
Simple English: Thorax
slovenčina: Hruď
slovenščina: Oprsje
Soomaaliga: Laab
کوردی: سینگ
suomi: Rintakehä
Tagalog: Toraks
தமிழ்: மார்பு
ไทย: อก
Türkçe: Toraks
українська: Торакс (зоологія)
اردو: سینہ
ئۇيغۇرچە / Uyghurche: تۆش
Vahcuengh: Aek
Tiếng Việt: Ngực
粵語:
žemaitėška: Krauklėnė
中文: