Karnotaur

Karnotaur
Carnotaurus
Bonaparte, 1985
Karnotaur
Systematyka
Domenaeukarionty
Królestwozwierzęta
Typstrunowce
Podtypkręgowce
Gromadazauropsydy
Podgromadadiapsydy
Nadrząddinozaury
Rząddinozaury gadziomiedniczne
Podrządteropody
Infrarządceratozaury
Rodzinaabelizaury
PodrodzinaCarnotaurinae
Rodzajkarnotaur
Gatunki
  • C. sastrei Bonaparte, 1985

Karnotaur (Carnotaurus) – rodzaj dinozaura, dużego teropoda z rodziny abelizaurów żyjącego w Ameryce Południowej w epoce kredy późnej, 72–69,9 miliona lat temu. Wyróżnia się pojedynczy gatunek Carnotaurus sastrei (takson monotypowy). Znany z pojedynczego dobrze zachowanego szkieletu, należy do najlepiej poznanych teropodów półkuli południowej. Szkielet ten znaleziono w 1984 r., w argentyńskiej prowincji Chubut w skałach formacji La Colonia. Jego nazwa pochodzi od łacińskich słów carno [carnis] („mięso”) i taurus („byk”), wobec czego Carnotaurus znaczy „mięsożerny byk”. Był on zaawansowanym ewolucyjnie członkiem rodziny abelizaurów, grupy dużych teropodów zajmujących nisze wielkich drapieżników na południowych kontynentach Gondwany w późnej kredzie. Jego relacje filogenetyczne pozostają niepewne, może być bliżej spokrewniony z mażungazaurem i aukazaurem.

Carnotaurus był lekkiej budowy dwunożnym drapieżnikiem mierzącym 8–10 m długości i ważącym przynajmniej 1,35 tony. Jako teropod był wysoce wyspecjalizowany, wyróżniał się spośród tej grupy. Nad oczami miał grube rogi. Cechy tej nie obserwowano u innych dinozaurów mięsożernych. Głęboka czaszka opierała się na muskularnej szyi. Carnotaurus charakteryzował się małymi, szczątkowymi kończynami górnymi oraz długimi i smukłymi dolnymi. Szkielet zachował się wraz z rozległymi odciskami skóry, ukazującymi mozaikę małych, niezachodzących na siebie łusek mierzących średnio 5 mm w przekroju. Mozaikę przerywają duże guzy leżące po bokach zwierzęcia. Nie ma śladów istnienia piór.

Zwracające uwagę rogi i muskularna szyja mogły służyć walkom wewnątrzgatunkowym. Zgodnie z niezależnymi badaniami rywalizujące osobniki ścierały się ze sobą dzięki szybkim uderzeniom głów, wolnym pchnięciom górną stroną czaszki lub przez zderzanie się głowami, przy czym rogi absorbowałyby energię wstrząsu. Zwyczaje żywieniowe karnotaura pozostają niejasne. Pewne badania sugerują, że zwierzę potrafiło upolować bardzo dużą zdobycz, jak zauropody. Inne podają, że polował na względnie małe zwierzęta. Carnotaurus dobrze zaadaptował się do biegu i być może należał do najszybszych wielkich teropodów.

Inne języki
العربية: كارنوتوروس
català: Carnotaure
čeština: Carnotaurus
Deutsch: Carnotaurus
English: Carnotaurus
euskara: Carnotaurus
français: Carnotaurus
hrvatski: Carnotaurus
Bahasa Indonesia: Carnotaurus
interlingua: Carnotaurus
Basa Jawa: Carnotaurus
қазақша: Карнотавр
Latina: Carnotaurus
lietuvių: Carnotaurus
magyar: Carnotaurus
Bahasa Melayu: Carnotaurus
Nederlands: Carnotaurus
ଓଡ଼ିଆ: Carnotaurus
português: Carnotauro
română: Carnotaurus
русский: Карнотавр
Simple English: Carnotaurus
slovenčina: Carnotaurus
slovenščina: Karnotaver
српски / srpski: Karnotaurus
srpskohrvatski / српскохрватски: Carnotaurus
svenska: Carnotaurus
Tagalog: Carnotaurus
Türkçe: Carnotaurus
українська: Карнотавр
Tiếng Việt: Carnotaurus
Volapük: Carnotaurus
Winaray: Carnotaurus