Kalikst II

Kalikst II
Callistus Secundus
Guido
Guy de Vienne
Papież
Ilustracja
Data i miejsce urodzeniaok. 1050
Quingey
Data i miejsce śmierci13 grudnia 1124
Rzym
Papież
Okres sprawowania1119-1124
Wyznaniekatolicyzm
Kościółrzymskokatolicki
Pontyfikat2 lutego 1119

Kalikst II, łac. Callistus II, właśc. Gwidon z Burgundii[1] (ur. ok. 1050 w Quingey[potrzebny przypis], zm. 13 grudnia 1124 w Rzymie[2]) – papież w okresie od 2 lutego 1119 do 13 grudnia 1124[1].

Życiorys

Gwidon był synem hrabiego Burgundii, Wilhelma I[3] i był krewnym królewskich rodów Niemiec, Anglii i Francji[2]. Od 1088 roku był arcybiskupem Vienne; stanowczo popierał reformy i stał na czele opozycji wobec Paschalisa II[2]. Po śmierci Gelazego II, towarzyszący mu kardynałowie wybrali Gwidona na Stolicę Piotrową i konsekrowali 9 lutego 1119 w Vienne[2]. Rzymscy kardynałowie zaakceptowali jego wybór 1 marca[2].

Początkowo papież wyrażał zdecydowanie w sporze o inwestyturę[1]. Jednak zarówno on, jak i król Henryk V Salicki przygotowywali porozumienie w tej sprawie, by zakończyć konflikt trwający od lat[1]. Obie strony przygotowały projekt porozumienia, które miało być podpisane w Mouzon, do czego jednak nie doszło, ze względu na wzajemny brak zaufania[2]. W konsekwencji, papież pod koniec października 1119 roku, obłożył Henryka klątwą i ponownie zakazał inwestytury[2]. W międzyczasie udało mu się także schwytać antypapieża Grzegorza VIII i wtrącić do niewoli[2].

W 1121 roku, naciskany przez książąt niemieckich, król Henryk, zmuszony został do zawarcia porozumienia z Kalikstem[2]. W wyniku negocjacji legatów papieskich (m.in. Lamberta z Ostii) wypracowano tekst, który został podpisany 23 września 1122 roku[2]. Sformułowany tekst ten był głównym elementem Konkordatu wormackiego[1]. Głównym postanowieniem konkordatu było zrzeczenie się cesarza praw do inwestytury i wpływu na konsekrację biskupów[2].

W 1123 zwołał Sobór laterański I, na którym zdelegalizowano wszystkie małżeństwa księży i ostatecznie wprowadzono celibat, a także wdrożono postanowienia konkordatu z Wormacji[2]. Ponadto ustanowił Rok Święty Jakubowy.

Kalikst zmarł w Rzymie, 13 grudnia 1124 roku[1].

Inne języki
беларуская (тарашкевіца)‎: Калікст II (папа рымскі)
български: Каликст II
brezhoneg: Kallistus II
čeština: Kalixt II.
Deutsch: Calixt II.
español: Calixto II
Esperanto: Kalisto la 2-a
euskara: Kalisto II.a
français: Calixte II
客家語/Hak-kâ-ngî: Kau-fòng Callistus 2-sṳ
հայերեն: Կալիստոս II
hrvatski: Kalist II.
Bahasa Indonesia: Paus Kallistus II
ქართული: კალიქსტუს II
Latina: Callistus II
latviešu: Kaliksts II
lietuvių: Kalikstas II
македонски: Папа Каликст II
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄: Gáu-huòng Callistus 2-sié
Nederlands: Paus Calixtus II
occitan: Calixte II
Plattdüütsch: Calixt II.
português: Papa Calisto II
русский: Каликст II
sicilianu: Callistu II
Simple English: Pope Callixtus II
slovenčina: Kalixt II.
slovenščina: Papež Kalist II.
српски / srpski: Папа Калист II
srpskohrvatski / српскохрватски: Kalist II
svenska: Calixtus II
українська: Калікст II
Tiếng Việt: Giáo hoàng Calixtô II
粵語: 嘉禮二世