Jefim Bogolubow

Jefim Bogolubow
Efim Bogoljubov.jpg
Jefim Bogolubow, ok. 1925
Państwo   Niemcy
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1889
Stanisławisk
Data i miejsce śmierci 18 czerwca 1952
Triberg
Tytuł szachowy arcymistrz (1951)
Gnome-go-next.svg Niemieccy arcymistrzowie szachowi
a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
d7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
e6 black pawn
f6 black knight
b4 black bishop
c4 white pawn
d4 white pawn
f3 white knight
a2 white pawn
b2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Obrona Bogolubowa

Jefim Bogolubow, ros. Ефим Дмитриевич Боголюбов, niem. Efim Bogoljubow (ur. 14 kwietnia 1889 w Stanisławisku na Ukrainie, zm. 18 czerwca 1952 w Tribergu) – niemiecki szachista pochodzenia ukraińskiego, uczestnik meczów o mistrzostwo świata z Aleksandrem Alechinem, arcymistrz od roku 1951.

Życiorys

Jefim Bogolubow, Triberg
(1.4.1889 – 18.6.1952)

Był dwukrotnym mistrzem Rosji, w latach dwudziestych odniósł serię spektakularnych sukcesów w bardzo silnych turniejach szachowych. W 1922 roku wyprzedził Alechina na turnieju w Piszczanach, rok później podzielił pierwsze miejsce w Karlowych Warach. Zajął pierwsze miejsce na turnieju w Moskwie w 1925 roku, wyprzedzając m.in. Emanuela Laskera, Jose Raula Capablankę i Akibę Rubinsteina. Na turnieju w Bad Kissingen ( 1928) w pokonanym polu pozostawił Capablankę i Maksa Euwego.

W 1926 roku Bogolubow pozostał w Niemczech odmawiając powrotu do ZSRR, był drugim po Alechinie wielkim szachowym dysydentem. Na olimpiadzie szachowej w Pradze w 1931 roku był już liderem reprezentacji Niemiec, wynikiem (+9 -1 =7) zdobył srebrny medal na pierwszej szachownicy. Doskonałe występy w międzynarodowych turniejach doprowadziły go do meczów o mistrzostwo świata, w których musiał jednak uznać wyższość ówczesnego mistrza świata Alechina. Pierwszy mecz w 1929 roku zakończył się porażką Bogolubowa (+5 -11 = 9), w rewanżu w 1934 padł wynik (+3 -8 =15).

Wniósł duży wkład w rozwój teorii debiutów, jego nazwisko nosi obrona, która powstaje po posunięciach 1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 Gb4+.

Według systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w styczniu 1927 r., z wynikiem 2768 punktów zajmował wówczas pierwsze miejsce na świecie [1].

Inne języki