Henryk Szeryng

Henryk Szeryng
Ilustracja
Henryk Szeryng (1964)
Data i miejsce urodzenia22 września 1918
Warszawa
Data i miejsce śmierci3 marca 1988
Kassel
Instrumentyskrzypce
Zawódmuzyk
Aktywność1933–1988
WydawnictwoRCA, Decca, Mercury, Philips, Deutsche Grammophon
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Oficer Orderu Korony (Belgia) Rycerz Orderu Lwa Finlandii Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Komandor Orderu Alfonsa X Mądrego (Hiszpania) Order Gwiazdy Jugosłowiańskiej III klasy Komandor Orderu Świętego Karola (Monako) Komandor Orderu Edukacji Publicznej (Portugalia) Medaglia d'oro ai benemeriti della Cultura e dell'Arte (Włochy)
Strona internetowa

Henryk Szeryng (ur. 22 września 1918 w Warszawie[1][2], zm. 3 marca 1988 w Kassel)[3]meksykański skrzypek pochodzenia polskiego, który w czasie II wojny światowej osiadł na stałe w Meksyku; w 1946 roku został tam naturalizowany[4].

Życiorys

Urodzony w rodzinie pochodzenia żydowskiego[5]. Jako 5-letnie dziecko pobierał naukę gry na fortepianie od swej matki, następnie jako 7-latek zaczął uczyć się gry na skrzypcach u M. Frenkela w Warszawie. W wieku 8 lat za namową Bronisława Hubermana wyjechał do Berlina, by studiować grę skrzypcową u W. Hessa, Carla Flescha a następnie w Paryżu u Jacques'a Thibaud i Gabriela Bouillon. Studiował również w Paryżu kompozycję u Nadii Boulanger[6].

Debiutował w Filharmonii Warszawskiej w 1933 wykonaniem Koncertu Skrzypcowego Brahmsa, wzbudzając powszechny podziw swą wirtuozerią. W tym czasie odbył tournée po Bukareszcie, Wiedniu i Paryżu, zdobywając uznanie publiczności i krytyki muzycznej. W czasie II wojny światowej był oficerem łącznikowym i tłumaczem (znał 7 języków) rządu polskiego na uchodźstwie. Występował również z koncertami dla żołnierzy alianckich w obozach wojskowych i szpitalach polowych. Towarzyszył Władysławowi Sikorskiemu podczas misji w Meksyku, gdzie pozostał do czasów powojennych i przyjął obywatelstwo meksykańskie. Wykładał w klasie skrzypiec na Narodowym Uniwersytecie Meksyku.

W połowie lat 50. ponownie wrócił jako skrzypek na światowe estrady spotykając się z uznaniem publiczności i krytyków. Występował z najsłynniejszymi orkiestrami i dyrygentami w całej Europie, obu Amerykach, Afryce i Azji. W swoim repertuarze miał ponad 40 koncertów i kilkadziesiąt sonat kompozytorów wszystkich epok.

Sławę przyniosły mu interpretacje koncertów Bacha, Beethovena, Brahmsa, Mendelssohna-Bartholdy'ego, Mozarta, Paganiniego, Czajkowskiego, Wieniawskiego, a także twórców XX wiekuBartóka, Berga, Chaczaturiana, Prokofjewa, Szymanowskiego, Sibeliusa.

Henryk Szeryng miał szeroki repertuar muzyki współczesnej, wielu kompozytorów pisało dla niego nowe utwory m.in. Manuel María Ponce, Peter Racine Fricker, Camargo Guarnieri, Rodolfo Halffter, Jean Martinon, Benjamin Lees, Carlos Chávez, Julián Carillo, Roman Haubenstock-Ramati.

Nagrał ogromną liczbę płyt dla firm RCA, Decca, Philips, Deutsche Grammophon, Mercury. Otrzymały one sześciokrotnie Grand Prix du Disque (m.in. z koncertami Bacha, Beethovena, Brahmsa, Chaczaturiana, Cháveza, Czajkowskiego, Lalo, Prokofjewa i Sibeliusa).

Szeryng był doradcą muzycznym przy UNESCO. Uczestniczył w pracach jury Konkursu im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.

Inne języki
Bân-lâm-gú: Henryk Szeryng
български: Хенрик Шеринг
čeština: Henryk Szeryng
español: Henryk Szeryng
Esperanto: Henryk Szeryng
français: Henryk Szeryng
italiano: Henryk Szeryng
Nederlands: Henryk Szeryng
português: Henryk Szeryng
română: Henryk Szeryng
Simple English: Henryk Szeryng
српски / srpski: Хенрик Шеринг
Türkçe: Henryk Szeryng