Drgawki

Drgawki
convulsiones
ICD-10G25
Inne zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych
G25.0Drżenie samoistne
G25.1Drżenie polekowe
G25.2Inne określone formy drżenia
G25.3Mioklonia
G25.4Pląsawica polekowa
G25.5Inna pląsawica
G25.6Polekowe i inne tiki pochodzenia organicznego
G25.8Inne określone zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych
G25.9Zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych, nie określone
ICD-10R25
Zaburzenia ruchów mimowolnych
R25.0Zaburzenia poruszania głową
R25.1Drżenie, nie określone
R25.2Kurcz i spazm
R25.3Drżenie pęczkowe mięśni
R25.8Inne i nie określone zaburzenia ruchów mimowolnych

Drgawki (konwulsje, łac. convulsiones[1]) – mimowolne skurcze mięśni, które występują w niektórych chorobach takich jak: padaczka, tężec czy też cukrzyca. Występują także przy wysokiej gorączce powyżej 40 °C.

Napady drgawkowe

 Osobny artykuł: Napad padaczkowy.

Napady drgawkowe są wieloprzyczynowym zespołem chorobowym. Polegają na występowaniu napadów będących wynikiem powstania w mózgu ognisk neuronów o nieprawidłowej budowie lub zaburzonym przewodnictwie.

Początek napadu jest zwykle nagły i wywołany zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego. W czasie konwulsji chory jest zazwyczaj nieprzytomny, czasami występują przerwy w oddychaniu, zdarzają się wymioty. Chociaż obecność drgawek wygląda groźnie, to samoistne drgawki stosunkowo rzadko zagrażają życiu. Poważne ryzyko wiąże się z możliwością powstania niedrożności dróg oddechowych i doznania przez chorego urazu podczas napadu. Czas trwania drgawek może być różny – zazwyczaj nie przekracza 5 minut.

Istnieje wiele przyczyn drgawek. Należy pamiętać, że czasami przyczyna może nie być uchwytna. W tej sytuacji nie należy tracić czasu na rozważanie etiologii drgawek.

Najczęstsze przyczyny drgawek:

  1. Przewlekłe schorzenia neurologiczne np. padaczka.
  2. Wysoka gorączka (zwłaszcza u małych dzieci).
  3. Zatrucia (włączając w to alkohol).
  4. Zaburzenia metaboliczne (np. hipoglikemia, zaburzenia elektrolitowe).
  5. Urazy czaszkowo-mózgowe.
  6. Niedotlenienie ośrodkowego układu nerwowego.
  7. Guzy mózgu.
  8. Powikłania ciąży (np. rzucawka).

Bezpośrednio po wystąpieniu drgawek chory może być nieprzytomny, gdy odzyska przytomność jest zwykle wyczerpany i zapada w sen.

Do zadań ratownika należy:

  1. Ocena miejsca zdarzenia pod względem bezpieczeństwa.
  2. Usunięcie przedmiotów, które mogą spowodować uraz u chorego (ochrona pacjenta przed samouszkodzeniem).
  3. Zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych i tlenoterapia.
  4. Przeprowadzenie wywiadu, jeśli to możliwe.
  5. Stałe utrzymywanie drożności dróg oddechowych.

W czasie trwania napadu, należy ochraniać głowę pacjenta przed urazami, w razie wymiotów odwrócić pacjenta na bok (lub w miarę możliwości odessać treść z jamy ustnej). Przeciwwskazane jest wkładania jakichkolwiek przedmiotów do jamy ustnej (poza służącymi do utrzymania drożności dróg oddechowych np. rurka ustno-gardłowa). Chory podczas napadu może oddawać mocz i stolec. Należy sobie zdawać sprawę, że przedłużający się napad powyżej 2-3 minut może prowadzić do znacznego niedotlenienia OUN. Własne spostrzeżenia należy przekazać personelowi służb ratunkowych.

Inne języki
العربية: اختلاج
asturianu: Convulsión
български: Конвулсия
català: Convulsió
dansk: Konvulsion
ދިވެހިބަސް: ފިޓްޖެހުން
English: Convulsion
español: Convulsión
Esperanto: Konvulsio
فارسی: تشنج
français: Convulsion
Gaeilge: Tritheamh
한국어: 경련
Bahasa Indonesia: Konvulsi
italiano: Convulsione
עברית: פרכוס
मराठी: आकडी
مازِرونی: توتندی
Bahasa Melayu: Sawan
Nederlands: Convulsie
日本語: 痙攣
português: Convulsão
sicilianu: Cummursioni
Simple English: Seizure
српски / srpski: Konvulzija
srpskohrvatski / српскохрватски: Konvulzija
svenska: Konvulsion
தமிழ்: வலிப்பு
Türkçe: Havale (tıp)
українська: Конвульсія
Zazaki: Hewaley
中文: 驚厥