Cesarstwo Niemieckie

Deutsches Reich
Cesarstwo Niemieckie
Rzesza Niemiecka
1871–1918
Flaga Drugiej Rzeszy
Godło Drugiej Rzeszy
Flaga Drugiej RzeszyGodło Drugiej Rzeszy
Dewiza: Gott mit uns
(Bóg z nami)
Hymn: Oficjalnie Druga Rzesza nie posiadała hymnu państwowego. Gdy wymagał tego protokół grano pieśni: Heil dir im Siegerkranz, „Die Wacht Am Rhein” lub hymn pruski
Położenie Drugiej Rzeszy
Język urzędowyniemiecki
StolicaBerlin
Ustrój politycznyMonarchia konstytucyjna
Typ państwaCesarstwo
Ostatnia głowa państwaCesarz niemiecki i Król Prus (ostatni) Wilhelm II Hohenzollern
następca tronuksiążę Wilhelm von Hohenzollern
Ostatni szef rządukanclerz II Rzeszy (ostatni) książę Maksymilian Badeński
Powierzchnia
 • całkowita

540 858 km²
Liczba ludności (1910)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

64 925 993
120,0 osób/km²
Jednostka monetarna1 Marka – 100 fenigów
Proklamacja18 stycznia 1871
Strefa czasowaUTC +1
Mapa Drugiej Rzeszy
Proklamacja Rzeszy Niemieckiej w Sali Zwierciadlanej pałacu wersalskiego 18 stycznia 1871, w rocznicę koronacji pierwszego pruskiego króla
Herb Niemiec
Historia Niemiec
Monografie
Państwo niemieckie
Pozostałe
Portale
Niemcy • Historia

Cesarstwo Niemieckie, Rzesza Niemiecka (niem. Deutsches Kaiserreich, Deutsches Reich) – niemieckie państwo narodowe założone w 1871 przez Ottona von Bismarcka. Po upadku określane także jako Druga Rzesza (Zweites Reich)[a].

Cesarstwo Niemieckie było monarchią konstytucyjną i państwem federalnym, złożonym z państw związkowych wchodzących w skład Rzeszy będących monarchiami i wolnymi miastami.

Godność cesarską sprawował urzędowo (łac. ex officio) władca największego państwa, Królestwa Prus, a jego oficjalny tytuł brzmiał „Cesarz niemiecki”, co miało oznaczać, że jedynie przewodniczył Rzeszy, gdyż był „pierwszy wśród równych” (primus inter pares) wobec innych władców niemieckich. Tytuł „Cesarz Niemców” odrzucono, ponieważ sugerował, że cesarz panuje z woli narodu, a nie dzięki łasce bożej (dei gratia). Taką neutralną tytulaturę przyjęto także i z tego powodu aby nie zadrażniać stosunków z Austro-Węgrami, które choć zostały pokonane przez Prusy, to jednak cesarz Franciszek Józef nadal cieszył się autorytetem i poparciem wśród niektórych władców niemieckich, zmuszonych do posłuszeństwa wobec Prus. Obawiano się również pobudzenia nastrojów demokratycznych i rewolucyjnych wśród społeczeństwa.

Konstytucja Cesarstwa była napisana tak, że do końca jego istnienia prawnicy spierali się czy uznać Niemcy bardziej za państwo związkowe (Bundesstaat) czy też za związek państw (Staatenbund). Nie przeszkadzało to jednak Prusom w ścisłej kontroli niemieckiego życia wewnętrznego i polityki zewnętrznej, ponieważ o wszystkich najważniejszych sprawach decydował w istocie kanclerz powoływany przez cesarza, a stosunki z poszczególnymi królami i książętami regulowane były poprzez nieformalne związki partnerstwa i zależności.

Inne języki
Afrikaans: Duitse Keiserryk
aragonés: Imperio alemán
asturianu: Imperiu alemán
azərbaycanca: Almaniya İmperiyası
Bân-lâm-gú: Tek-ì-chì Tè-kok
беларуская (тарашкевіца)‎: Нямецкая імпэрыя
English: German Empire
español: Imperio alemán
français: Empire allemand
한국어: 독일 제국
Bahasa Indonesia: Kekaisaran Jerman
italiano: Impero tedesco
لۊری شومالی: ئمپئراتوٙری آلمان
lumbaart: Imperi todesch
македонски: Германско Царство
Bahasa Melayu: Empayar Jerman
Nederlands: Duitse Keizerrijk
日本語: ドイツ帝国
Nordfriisk: Sjiisk Keiserrik
norsk nynorsk: Det tyske keisardømet
oʻzbekcha/ўзбекча: Germaniya imperiyasi
پنجابی: جرمن سلطنت
Papiamentu: Imperio Alemán
português: Império Alemão
română: Imperiul German
Simple English: German Empire
slovenščina: Nemško cesarstvo
српски / srpski: Немачко царство
srpskohrvatski / српскохрватски: Njemačko Carstvo
татарча/tatarça: Алман империясе
Türkmençe: German imperiýasy
українська: Німецька імперія
vepsän kel’: Germanijan imperii
Tiếng Việt: Đế quốc Đức
Lingua Franca Nova: Impero Deutx