Bitwa pod Tapsus

Bitwa pod Tapsus
Kampania Cezara w Afryce 46 p.n.e.
Ilustracja
Schemat bitwy pod Tapsus autorstwa Andrei Palladio
Czas6 kwietnia 46 p.n.e.
MiejsceTapsus (obecnie Ras Dimas), Tunezja
TerytoriumTunezja
Wynikzwycięstwo Cezara
Strony konfliktu
CezarianiePompejańczycy, Numidowie
Dowódcy
Juliusz CezarScypion Metellus
Juba I
Siły
10 legionów10 legionów
2 500 jazdy numidyjskiej
60 słoni bojowych
Straty
50 (?)10 000
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce bitwy
miejsce bitwy
35°37′28″N 11°02′52″E/35°37′28″N 11°02′52″E/11,047778

Bitwa pod Tapsus – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 46 p.n.e. między wojskami Cezara i zwolenników Pompejusza.

W maju 46 p.n.e. siły Cezara w Afryce zostały wzmocnione kolejną grupą wojsk posiłkowych, z którymi wódz Rzymian podążył w rejon miejscowości Tapsus[1]. W ślad za Cezarem podążyły główne siły pompejańczyków pod wodzą Scypiona Metellusa Nazyki. Cezarianie przygotowali się do obrony budując umocnienia polowe w poprzek pobliskiej laguny. Wojska Scypiona wzmocnione silami króla Numidów Juby otoczyły tymczasem cezarian budując fortyfikacje wokół jego stanowisk[1].

Dnia 6 kwietnia wojska pompejańczyków ustawiły się do bitwy, rozstawiając słonie bojowe, łuczników i procarzy na obu skrzydłach[1]. Naprzeciwko tej armii Cezar ustawił potrójny szyk bojowy. Atak rozpoczęły wojska prawego skrzydła cezarian, które wbrew rozkazom uderzyły na wroga, spychając go w kierunku fortyfikacji. Przerażone słonie uciekając, tratowały szeregi wojsk pompejańczyków. Równocześnie Cezar poprowadził osobiście resztę wojska z centrum, ścigając wycofujące się oddziały Scypiona.

Po drodze wojska Cezara zdobyły obóz Juby, a kapitulujących przed nim pompejańczyków bez pardonu zabijano. W wyniku rzezi śmierć poniosło 10 000 pompejańczyków, straty Cezara miały wynieść zaledwie 50 ludzi[2]. Resztki wojsk Scypiona zbiegły do Hiszpanii pod rozkazy Gnejusza i Sekstusa Pompejuszów, a on sam doścignięty podczas pościgu przez wojska Cezara, straciwszy nadzieje na zwycięstwo popełnił samobójstwo[3]. Podobny los zgotowali sobie Juba I i goszczący go Marek Petrejusz[3].

Po uporządkowaniu spraw w Afryce, w lipcu 46 p.n.e. Cezar powrócił do Rzymu.

Przypisy

  1. a b c Gazda 2008 ↓, s. 131.
  2. Gazda 2008 ↓, s. 132.
  3. a b Gazda 2008 ↓, s. 133.
Inne języki
العربية: معركة تابسوس
български: Битка при Тапс
brezhoneg: Emgann Thapsus
čeština: Bitva u Thapsu
Ελληνικά: Μάχη της Θάψου
한국어: 탑수스 전투
Bahasa Indonesia: Pertempuran Thapsus
Nederlands: Slag bij Thapsus
português: Batalha de Tapso
српски / srpski: Битка код Тапса
srpskohrvatski / српскохрватски: Bitka kod Tapsa
українська: Битва при Тапсі