Bitwa nad Trebią

Bitwa nad Trebią
II wojna punicka 218201 p.n.e.
Ilustracja
Bitwa nad Trebią
Czas18 grudnia 218 p.n.e.
Miejscenad rzeką Trebią
TerytoriumRepublika rzymska
Wynikzwycięstwo Kartaginy
Strony konfliktu
Republika rzymskaKartagina
Dowódcy
Tytus Semproniusz Longus, Korneliusz ScypionHannibal
Siły
ok. 45 000ok. 40 000
Straty
15 000 – 20 000[1]ok. 5000
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
miejsce bitwy
miejsce bitwy
45°03′N 9°36′E/45°03′N 9°36′E/9,600000
II wojna punicka

Rodan - TrebiaJezioro TrazymeńskieKanny – Nola 1 – Nola 2 – Nola 3 – Syrakuzy - KapuaSilarus – Herdonia 1 – Herdonia 2 – Numistro – Asculum – Nowa Kartagina - Petelia - Baecula – Grumentum – Metaurus – Ilipa – Krotona – rzeka BagradasZama

Bitwa nad Trebią – starcie zbrojne,które miało miejsce 18 grudnia 218 p.n.e. między legionami rzymskimi Semproniusza i Scypiona a wojskami Hannibala w czasie II wojny punickiej.

Przed bitwą

Po bitwie nad rzeką Ticinus i wycofaniu się wojsk Scypiona, Semproniusz przerzucił swoje oddziały przez Adriatyk do doliny Padu, aby wesprzeć mocno osłabione siły rzymskie. Po połączeniu się z legionami Scypiona Semproniusz zadecydował, wbrew radom tego ostatniego, wydać bitwę Hannibalowi.

Wojska rzymskie biorące udział w bitwie liczyły 30 000 piechoty i 6000 jazdy (16 tysięcy Rzymian i 20 tysięcy sprzymierzeńców), Hannibal dysponował 40 000 żołnierzami różnych narodowości, głównie Kartagińczykami i Gallami. W tej liczbie było aż 10 tysięcy doborowych kawalerzystów (Numidyjczyków i Galów). Poza tym Hannibal miał jeszcze kilka słoni bojowych. Przed bitwą Hannibal rozkazał swojemu bratu Magonowi by na czele tysiąca żołnierzy zaczaił się w głębokim parowie[2]. Żołnierze ci mieli być użyci w kluczowym momencie bitwy.

Inne języki