Bermudo III

Bermudo III
Król Leónu
ilustracja
Król Leónu
Okres panowaniaod 7 sierpnia 1028
do 4 września 1037
PoprzednikAlfons V
NastępcaFerdynand I Wielki (włączenie do Królestwa Kastylii)
Dane biograficzne
Dynastiaasturyjsko-leońska
Data urodzeniaok. 1017
Data i miejsce śmierci4 września 1037
Tamarón
OjciecAlfons V
MatkaElvira Menéndez
ŻonaJimena Sanchez
DzieciAlfons

Bermudo III Alfónsez, zapisywany też Vermudo III (ur. ok. 1017, zm. 4 września 1037 pod Tamarón) – ostatni król Leónu w latach 1028-1037, ostatni męski przedstawiciel dynastii asturyjsko-leońskiej (nazywanej też Perez). W 1035 roku ogłoszony został imperatorem Galicji.

Życiorys

Hiszpania w 1037 roku po śmierci Bermudo III

Bermudo III był jedynym synem (i drugim dzieckiem) z małżeństwa króla Leónu Alfonsa V (ok. 995-1028) i Elviry Menéndez (zm. 1022), córki Menendo Gonzáleza, hrabiego Portugalii i opiekuna Alfonsa V z czasów młodości. Gdy Bermudo III był w wieku ok. 10-11 lat, zmarł jego ojciec, śmiertelnie raniony strzałą podczas oblężenia Viseu. To na nim spoczęła misja nie tylko rządzenia, ale też przedłużenia dynastii. Podobnie jak wcześniej Alfons V, musiał zacząć rządzić w bardzo młodym wieku. Bezpośrednią opiekę nad władcą sprawowała jego ciotka Urraka. Za jej namową Bermudo miał poślubić Jimenę, siostrę niepełnoletniego hrabiego Garcii Sancheza Kastylijskiego, który zamierzał zawiązać sojusz z Królestwem Leónu skierowany przeciwko Sancho III, królowi Nawarry. Po zamordowaniu Garcii 13 maja 1029 roku (zabiegającego o rękę siostry Bermudo III, Sanchy) tytuł książęcy i ręka Sanchy w 1032 przypadły Ferdynandowi I Kastylijskiemu, chociaż Kastylia formalnie była lennem Leónu. W roku 1034 Ferdynand zaczął domagać się pełnych praw do tronu. Sytuację podsycała ekspansjonistyczna polityka Sancho III, której Królestwo Leónu starało się przeciwstawić militarnie i politycznie. Kastylijski władca w 1034 roku zajął miasto León i strategiczne tereny między rzekami Cea a Pisuerga, które uważał za posag wniesiony przez żonę. Bermudo III schronił się w odległej Galicji, której ogłosił się imperatorem.

Powodem wybuchu konfliktu zbrojnego stał się problem Kastylii i próby nadania jej pełnej autonomii, które podjął Ferdynand I i szlachta kastylijska. Do walk doszło na spornych terenach pomiędzy Cea a Pisuerga, gdy Bermudo III próbował odzyskać Tierra de Campos. 4 września 1037[a] pod Tamarón (koło Burges) doszło do decydującego starcia. W trakcie bitwy Bermudo III zginął, spadłszy z konia i przebity wieloma lancami, gdy próbował się dostać w pobliże Ferdynanda. Z chwilą śmierci Bermudo III dziedziczką królestwa Leónu została jego starsza siostra, Sancha, i – na mocy iure uxoris – Ferdynand I z Kastylii, którego koronowano 18 czerwca 1038 roku. Chociaż z walki zwycięsko wyszła kastylijsko-nawarska dynastia Jimenez, to León (i zarazem Asturia i Galicja) były ważnymi ośrodkami rekonkwisty i chrześcijaństwa na północy Półwyspu Iberyjskiego.

Inne języki
galego: Vermudo III
lietuvių: Bermudas III
русский: Бермудо III
Simple English: Bermudo III
српски / srpski: Бермудо III од Леона
srpskohrvatski / српскохрватски: Bermudo III od Leona
українська: Бермудо III