Apostolski symbol wiary

Apostolski symbol wiary (łac. Symbolum Apostolorum lub Symbolum Apostolicum), w skrócie Symbol Apostolski (potocznie: Skład apostolski, Wierzę w Boga, z łac. credo – wierzę) – to najwcześniejsze wyznanie wiary Kościoła katolickiego. Pierwsze pisane świadectwo tekstu sięga początku III wieku. Późniejsza legenda przypisała autorstwo samym Apostołom. Autorytet tego Credo wziął się, po pierwsze, z faktu jego powstania w Rzymie, który od początku cieszył się szczególnym autorytetem wśród innych kościołów lokalnych Zachodu, po drugie, stąd, że jego treść postrzegano jako odbicie apostolskiej tradycji wiary[1]. W symbolu wyrażona jest wiara w Trójcę Świętą, używa go przede wszystkim Zachód chrześcijański: Kościół rzymskokatolicki, Kościoły starokatolickie, anglikanie, liczne wyznania protestanckie. W Kościele rzymskokatolickim odmawiany jest jako modlitwa prywatna, a także publicznie w czasie takich nabożeństw jak różaniec czy koronka do Miłosierdzia Bożego. Przepisy liturgiczne mówią, by w Wielkim Poście Symbol Apostolski odmawiać w czasie Mszy świętej w niedziele zamiast zazwyczaj recytowanego Symbolu Nicejsko-Konstantynopolitańskiego.

Inne języki
azərbaycanca: Apostol inam rəmzi
беларуская (тарашкевіца)‎: Апостальскі сымбаль веры
eʋegbe: Xɔsemeʋuʋu
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni: Sotman'tam - I Believe, Nicene Creed
한국어: 사도신경
Bahasa Indonesia: Pengakuan Iman Rasuli
Kapampangan: Sasalpantaya Ku
kernowek: An Credian
Bahasa Melayu: Pengakuan Iman Rasuli
日本語: 使徒信条
Runa Simi: Iñini
Simple English: Apostles' Creed
slovenščina: Apostolska veroizpoved
Tiếng Việt: Kinh Tin Kính
中文: 使徒信經
Lingua Franca Nova: Crede de la Apostoles