Albatros wędrowny

Albatros wędrowny
Diomedea exulans [1]
Linnaeus, 1758
Dorosły sfotografowany w południowo-wschodniej Tasmanii
Dorosły sfotografowany w południowo-wschodniej Tasmanii
Ptak młodociany
Ptak młodociany
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina albatrosy
Rodzaj Diomedea
Gatunek albatros wędrowny
Kategoria zagrożenia ( CKGZ) [2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Albatros wędrowny (Diomedea exulans) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny albatrosów (Diomedeidae), zamieszkujący oceany południowej półkuli. Narażony na wyginięcie, dwa podgatunki zagrożone krytycznie.

Taksonomia

Po raz pierwszy gatunek opisał Karol Linneusz w 1758 na podstawie holotypu z Przylądka Dobrej Nadziei. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Diomedea exulans [3]. Nazwa ta jest obecnie (2016) utrzymywana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny. IOC uznaje albatrosa wędrownego za gatunek monotypowy [4], jednak klasyfikacja jest kwestią sporną [5]. Autorzy Kompletnej listy ptaków świata UJ wyróżniają 5 podgatunków [6]. Albatrosy: atlantycki (D. (e.) dabbenena), białolicy (D. (e.) amsterdamensis), różowodzioby (D. (e.) antipodensis) i auklandzki (D. (e.) gibsoni) bywają również uznawane za odrębne gatunki [5]. Istnieją znaczące różnice zarówno w morfologii, jak i DNA [7]. Pomysł podziału albatrosa wędrownego na 5 podgatunków wprowadził Warham w 1990 (A checklist of the Procellariiformes [Appendix 1]); w 1998 Robertson & Nunn podnieśli je do rangi gatunków [8].

Inne języki