Akrecja (astronomia)

Akrecja – opadanie rozproszonej materii na powierzchnię ciała niebieskiego w wyniku działania grawitacji. Zjawisku temu może towarzyszyć wydzielanie dużej ilości energii w postaci promieniowania elektromagnetycznego, gdy opadająca materia wyświeca część utraconej grawitacyjnej energii potencjalnej. Szczególnie widowiskowa jest akrecja na obiekty zwarte – białe karły, gwiazdy neutronowe czy czarne dziury. Uważa się, że mechanizmem „zasilającym” aktywne jądra galaktyk jest właśnie akrecja materii na supermasywną czarną dziurę.

Akrecją nazywa się także wzrost cząsteczek pyłu w wyniku oddziaływań elektrostatycznych. Zjawisko to występuje na przykład w dyskach protoplanetarnych i prowadzi do formowania planetozymali. Podwójne znaczenie terminu akrecja prowadzić może do niejednoznaczności wypowiedzi, w szczególności odnośnie takich układów jak gwiazdy typu T Tauri, w których zachodzi zarówno proces wzrostu ziaren pyłu, jak i zjawisko akrecji materii na gwiazdę centralną poprzez dysk akrecyjny.

Inne języki
العربية: تنامي
asturianu: Acrecimientu
বাংলা: বিবৃদ্ধি
беларуская: Акрэцыя
български: Акреция
català: Acreció
español: Acrecimiento
euskara: Akrezio
français: Accrétion
Gaeilge: Fuilleamh
한국어: 강착
Հայերեն: Աճանստվածք
Bahasa Indonesia: Akresi (astrofisika)
қазақша: Аккреция
latviešu: Akrēcija
Lëtzebuergesch: Akkretioun (Astronomie)
lietuvių: Akrecija
Bahasa Melayu: Tokokan (astrofizik)
norsk: Akkresjon
русский: Аккреция
srpskohrvatski / српскохрватски: Akrecija (astrofizika)
тоҷикӣ: Аккретсия
українська: Акреція (космос)
中文: 吸积