Efim Bogoljubow

Denne artikkelen brukar algebraisk sjakknotasjon for å beskrive sjakktrekk.
Efim Bogoljubow

Efim Bogoljubow [a] ( 14. april  188918. juni  1952) var ein framståande sjakkspelar og stormeister i sjakk frå Ukraina, som også budde i Sovjetunionen og frå 1926 i Tyskland og etter den andre verdskrigen i Vest-Tyskland.

Sjakkarriere

Grava til Efim Bogoljubow i Triberg.

I 1911 delte han 1-2. plass i Kiev-meisterskapen og hadde deretter gode resulat i turneringar i Russland og Aust-Europa dei følgjande åra. Han vart dermed invitert til å delta i det tyske sjakkforbundet si 19. kongressturnering i Mannheim i 1914. Midt i turneringa braut den første verdskrigen ut, og turneringa vart stoppa. Bogoljubow låg då på delt 8-9.-plass. [1] Tyskland erklærte krig mot Tsar-Russland, og dei 11 deltakande «russiske» spelarane vart internerte i Tyskland, mellom andre Bogoljubow og Aleksander Alekhine. I september 1914 vart Alekhine og tre andre frigitt og fekk dra til heim via Sveits. Dei andre internerte vart verande i Tyskland under krigen, og spelte mellom anna åtte turneringar. Den første i Baden-Baden i 1914, dei andre i Triberg frå 1914 til 1917. Bogoljubow tok andreplass i den første turneringa, og vann fem av dei sju siste. Bogoljubow budde i Triberg i Schwarzwald under den første verdskrigen, vart gift med ei kvinne derifrå, og budde deretter mesteparten av livet i Tyskland.

Etter krigen vann han mange internasjonale turneringar; Berlin 1919, Stockholm 1919, Stockholm 1920, Kiel 1921, Peštany 1922. Han delte 1-3-plass i Karlsbad 1923.

I 1924 drog Bogoljubow tilbake til det som då hadde blitt Sovjetunionen og vann Sovjetmeisterskapen i sjakk to gongar, i 1924 og 1925. [2] Han vann også i Breslau 1925, og i storturneringa i Moskva 1925, framom verdsmeistrane i sjakk Emanuel Lasker og José Raúl Capablanca.

I 1926 drog han tilbake til Tyskland og vart verande der. Han vann, framom Akiba Rubinstein i Berlin 1926. Boboljubow vann to tvikampar mot Max Euwe, begge med 5,5-4,5 i 1928 og 1928/29 i Nederland.

Bogoljubow spelte tvikampar om Verdsmeisterskapen i sjakk to gongar mot Alexander Alekhine. Han tapte 15,5-9,5 i 1929, og 15,5-10,5 i 1934.

Bogoljubow spelte for Tyskland på første bord i den 4. sjakkolympiaden (lag-VM i sjakk) i Praha i 1931. Han vann individuell sølvmedalje der, med 9 sigrar, 1 tap og 7 remisar. [3]

På 1930-talet hadde Bolgoljubow mange gode turneringsresultat. Etter at den andre verdskrigen braut ut tapte han ein tvikamp mot Max Euwe i Krefeld i 1941, +2 -5 =3, og spelte uavgjort mot Alekhine i ein minitvikamp i Warszawa i 1943, +1 -1. Bogoljubow spelte også i løpet av krigen fleire turneringar i Tyskland og i dei tyskokkuperte delane av Polen.

Etter andre verdskrigen budde han i Vest-Tyskland, der han heldt fram med å spele sjakk, og vann fleire sterke turneringar.

Verdssjakkforbundet FIDE innføre offisielt tittelen Stormeister i sjakk i 1950, og 27 stormeistrar vart utnemnde. Bogoljubow skulle naturlegvis ha vore blant desse, på grunnlag av sine mange sterke resultat, men Sovjetunionen lét det gå politikk i dette, og klarte å hindre utnemninga i første omgang. I 1951 fekk Bogoljubow likevel tittelen, etter ei avstemming med 13 for og 8 mot, og med 5 som avstod. Jugoslavia støtta tildelinga, men resten av kommunistlanda i Aust-Europa stemte imot.

Sjakkopninga bogo-indisk forsvar, 1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 Lb4+ er kalla opp etter Bogoljubow.

Other Languages