Sune Karl Bergström

Nobelprijswinnaar  Sune Karl Bergström
10 januari 191615 augustus 2004
Sune Bergström (1974)
Sune Bergström (1974)
GeboortelandZweden
GeboorteplaatsStockholm
OverlijdensplaatsStockholm
NobelprijsFysiologie of Geneeskunde
Jaar1982
RedenVoor de ontdekking van prostaglandinen.
Samen metBengt I. Samuelsson
John Robert Vane
Voorganger(s)Roger Sperry
David H. Hubel
Torsten Wiesel
Opvolger(s)Barbara McClintock
Portaal  Portaalicoon  Geneeskunde

Sune Karl Bergström (Stockholm, 10 januari 1916 – aldaar, 15 augustus 2004) was een Zweeds biochemicus. In 1982 won hij samen met Bengt Ingemar Samuelsson en John Robert Vane de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun werk aan prostaglandinen.

Biografie

Bergström werd geboren in Stockholm als zoon van Sverker en Wera (Wistrand) Bergström. Hij genoot zijn wetenschappelijk opleiding aan het Karolinska-instituut te Stockholm waar hij in 1944 zijn doctoraat behaalde in de geneeskunde en biochemie. Hij was onderzoeker aan de Columbia-universiteit, het Squibb Instituut, het Nobel Instituut in Stockholm, de Universiteit van Bazel (1946/1947), de Universiteit van Lund (1947-1958) en vanaf 1958 hoogleraar scheikunde bij het Karolinska-instituut.

In 1975 werd hij lid van de Nobel Foundation Board of Directors in Zweden.[1] In datzelfde jaar kreeg hij de Louisa Gross Horwitz Prize van de Columbia-universiteit, samen met Bengt I. Samuelsson. Twee jaar later, in 1977, werd hij onderscheiden met de Albert Lasker Award for Basic Medical Research. Van 1977 tot 1982 was hij voorzitter medisch onderzoek van de Wereldgezondheidsorganisatie WHO en in 1983 werd hij benoemd tot president van de Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen.

Sune Bergström was gehuwd met Maj Gernandt; samen kregen ze een zoon, Rurik Bergström. Hij is ook de vader van Svante Pääbo, die werd geboren uit een buitenechtelijke relatie met Estlandse scheikundige Karin Pääbo. Hij was eervol lid van de International Academy of Science.

In andere talen