Sol Invictus

Sol Invictus

Sol Invictus (Latijn voor "onoverwinnelijke zon" of beter "onoverwonnen zon") is de benaming waarmee tot eind vorige eeuw de zonnegod van het late Romeinse Rijk werd aangeduid. Men dacht dat deze god vanuit Syrië naar Rome was gebracht, eerst door keizer Heliogabalus onder de naam Sol Invictus Elagabalus (219 n.Chr.). Nadat die poging mislukt was zou Aurelianus in 274 n.Chr. de Syrische cultus van de zonnegod opnieuw naar Rome hebben overgebracht, ditmaal met blijvender succes. Deze Syrische zonnegod nam, zo meende men, de plaats in van de Romeinse god Sol Indiges, een tamelijk onbelangrijke god wiens cultus al in de vroege keizertijd in de vergetelheid zou zijn geraakt.[1]

Recent onderzoek heeft echter aangetoond dat er in Rome doorlopend een cultus van de zon is geweest, en dat deze nooit verstoten is door Syrische goden. Zijn naam kon Sol invictus zijn, maar evengoed Sol Oriens, Sol Indiges of gewoon Sol. De zonnegod had drie tempels in Rome - op de Quirinalis, in Trastevere en in het Circus Maximus - waaraan Aurelianus een vierde toevoegde. Deze keizer heeft ook belangrijke hervormingen doorgevoerd in de cultus, waaronder een verandering in de priesterorde en de instelling van vierjaarlijkse spelen ter ere van de zon.[2]

In andere talen
Afrikaans: Sol Invictus
العربية: سول إنفكتوس
asturianu: Sol Invictus
беларуская: Sol Invictus
català: Sol Invictus
English: Sol Invictus
Esperanto: Sol Invictus
español: Sol Invictus
euskara: Sol Invictus
hrvatski: Sol Invictus
հայերեն: Անհաղթ Արև
interlingua: Sol Invicte
Bahasa Indonesia: Sol Invictus
italiano: Sol Invictus
한국어: 솔 인빅투스
Latina: Sol invictus
Limburgs: Sol Invictus
македонски: Сол Инвиктус
norsk nynorsk: Sol Invictus
polski: Sol Invictus
português: Sol Invicto
srpskohrvatski / српскохрватски: Sol Invictus
Simple English: Sol Invictus
српски / srpski: Сол Инвиктус
Tagalog: Sol Invictus
українська: Sol Invictus
Tiếng Việt: Sol Invictus