Slag bij Culloden

Slag bij Culloden
Onderdeel van de Jakobitische opstand van 1745
Het schilderij Slag bij Culloden van David Morier
Het schilderij Slag bij Culloden van David Morier
Datum 16 april 1746
Locatie Culloden, ten oosten van Inverness, Schotland
Resultaat Beslissende overwinning van overheidstroepen
Strijdende partijen
British Army British Army Jacobieten
Fransen Fransen
Leiders en commandanten
Willem van Cumberland Karel Eduard Stuart
Troepensterkte
8000 7000
Verliezen
50 doden en 259 gewonden 1500-2000 doden en gewonden

De Slag bij Culloden ( 16 april 1746) was de laatste slag tussen de Jacobieten en het Huis Hannover en de laatste veldslag gevochten op het eiland Groot-Brittannië. De slag vond plaats bij de dorpsgemeenschap Culloden nabij de Noord-Schotse stad Inverness.

Jacobieten

In 1567 werd Mary Stuart gedwongen afstand te doen van de Schotse troon ten gunste van haar zoon, Jacobus VI van Schotland. Na het overlijden van Elizabeth I van Engeland in 1603 werd Jacobus VI van Schotland ook koning van Engeland, als Jacobus I. Zijn kleinzoon, Jacobus II van Engeland werd in 1688 afgezet. Hij werd opgevolgd door Willem III van Oranje-Nassau en Maria II van Engeland. De afgezette koning had echter nog wel een grote aanhang binnen Engeland. Hierin speelde ook de geloofsovertuiging van de koningen een rol; Jacobus II was rooms-katholiek, terwijl Willem III en Maria II protestants waren. De aanhangers van de verdreven koning kregen de naam Jacobieten. Met name in Ierland en Schotland waren er veel Jacobieten.

Lodewijk XIV verwelkomde de afgezette Jacobus II in koninkrijk Frankrijk. In de latere jaren zouden zowel Frankrijk als Spanje gebruikmaken van de Jacobieten, om te zorgen voor politieke instabiliteit binnen Engeland.

De strijd van de Jacobieten tegen de Engelse overheid was niet hetzelfde als een strijd van Schotten tegen Engelsen.

In andere talen