Rogier I van Sicilië

Rogier I van Sicilië
1031 - 1101
Roger I of Sicily.jpg
Grootgraaf van Sicilië
Periode 1071 - 1101
Voorganger nieuw
Opvolger Simon (1101-1105)

Rogier II vanaf 1105

Vader Tancred van Hauteville
Moeder Fredesende van Normandië
Coat of Arms of Roger I of Sicily.svg
Wapen van Rogier I
Tankret Hauteville nakomelingen
Huwelijk van Roger I en Judith d'Evreux
Rogier I op een trifollaris (geslagen in Mileto tussen 1072 en 1101)

Rogier I van Sicilië ( 1031 - Mileto, 22 juni 1101), geboren als Rogier van Hauteville was de twaalfde zoon van Tancred van Hauteville en zijn tweede echtgenote Fredesende (van Normandië). Hij was de eerste graaf van Sicilië uit het huis van Normandië.

Geschiedenis

Rogier was de twaalfde zoon van Tancred van Hauteville, uit een Normandisch geslacht van lage adel. Omdat hij voor geen enkele erfopvolging in aanmerking kwam volgde hij in 1055 zijn oudere broers die in Zuid-Italie fortuin maakten. [noot 1]

Rogier kwam op verzoek van zijn broer Robert Guiscard naar Calabrië en ze richtten zich samen op Sicilië, dat ze tussen 1061 en 1091 op de Arabieren veroverden. Kort daarna beleende zijn broer hem met Sicilie als graafschap, waarmee hij de eerste graaf van het Graafschap Sicilië werd.

Als leenman van zijn broer, noemde hij zich graaf van Sicilië en Calabrië en steunde hem in zijn krijgstochten tegen Venetië en het Byzantijnse Rijk. Rogier werd pauselijk vazal en noemde zich sinds 1096 grootgraaf van Sicilië. Na de dood van Robert Guiscard verschoof het politieke zwaartepunt van de familie van Apulië naar Sicilië. Alhoewel hij de Eerste Kruistocht steunde, nam hij er zelf geen deel aan.

Voor de Normandische verovering waren de Arabische munten, de gouddinar en de zilveren dirhem in gebruik in de eenheden van een kwartdinar en de kharruba. In 1085 hervormde hij het muntsysteem en voerde de keizerlijke munten in, de zogenaamde tari en follares. Na zijn dood zou zijn zoon Roger II de keizerlijke munten afschaffen. [1]

Hij stierf in 1101 een natuurlijke dood en werd bijgezet in de benedictijner abdij van Mileto, die hij zelf had gesticht en bestemd was als familiegraf. Zijn echtgenote Adelheid liet hem begraven in een Romeinse marmeren sarcofaag met een baldakijn erboven van rood porfier. Dit type grafmonument was voorbehouden aan de Byzantijnse keizers. Zijn zoon werd eveneens begraven in een soortgelijk monument. [2]

Opvolging

Uit zijn derde huwelijk met Adelheid del Vasto van Savona had hij twee zonen die hem beiden opvolgden. De oudste Simon van 1101 tot aan zijn overlijden in 1105. Na het overlijden van Simon zijn jongste zoon Rogier II. Zijn derde echtgenote wist zijn zonen uit zijn eerdere huwelijken van erfopvolging uit te sluiten. Daar haar beide zonen minderjarig waren zou Adelheid samen met de dienaren van haar echtgenoot tot 1113 als regentes het gezag voeren. [3]

In andere talen