Ladri di biciclette

Ladri di biciclette
Fietsendieven
Enzo Staiola in 'Fietsendieven'
Enzo Staiola in 'Fietsendieven'
RegieVittorio De Sica
ProducentGiuseppe Amato
Vittorio De Sica
ScenarioCesare Zavattini
Vittorio De Sica
Suso Cecchi D'Amico
Adolfo Franci
Gerardo Guerrieri
HoofdrollenLamberto Maggiorani
Enzo Staiola
Lianella Carell
MuziekAlessandro Cicognini
MontageEraldo Da Roma
CinematografieCarlo Montuori
DistributieEnte Nazionale Industrie Cinematografiche
Première24 november 1948
GenreDrama
Speelduur93 minuten
TaalItaliaans
LandVlag van Italië Italië
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon  Film

Ladri di biciclette (Nederlands: Fietsendieven) is een Italiaanse dramafilm uit 1948 onder regie van Vittorio de Sica. Het verhaal is gebaseerd op dat uit het gelijknamige boek van Luigi Bartolini. Cesare Zavattini werd voor zijn filmscenario genomineerd voor een Oscar. Ladri di biciclette kreeg meer dan vijftien andere prijzen daadwerkelijk toegekend, waaronder een Golden Globe, een BAFTA Award en twee National Board of Review Awards. Tijdens de Oscars kreeg de film tevens een speciale ereprijs voor beste niet-Engelstalige film van het jaar.

De film geldt als een van de boegbeelden uit het Italiaans neorealisme. Zo spelen in de film louter amateurs.

Verhaal

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In het Italië van vlak na de Tweede Wereldoorlog heerst een hoge werkloosheid. Antonio Ricci woont met zijn jonge gezin in een nieuwbouwwijk van Noord-Rome en kan een baan krijgen als plakker van posters in de openbare ruimte. De enige vereiste voor de baan is dat hij een fiets tot zijn beschikking heeft. Zijn vrouw Maria verpandt de lakens uit haar uitzet om Antonio's fiets terug te halen uit de lommerd, maar deze wordt gestolen als Antonio een filmaffiche aanplakt bij de Via Nazionale. Daarop gaan Antonio en zijn zoon Bruno op zoek naar de fiets. Ze zoeken met bevriende vuilnismannen op tweedehandsmarkten (Piazza Vittorio en Porta Portese) in Rome, maar een gedemonteerde fiets is natuurlijk nooit terug te vinden. Van de politie wordt niet veel verwacht. Zelfs bezoekt Antonio een waarzegster. Ze zien de dief met een oude zwerver op Porta Portese, maar de dief ontsnapt. Via de zwerver, die te eten krijgt in een gaarkeuken, komen ze de dief op het spoor in een achterbuurt, maar deze heeft de fiets al doorverkocht. Buren en omstanders verdedigen de dief. Ook een politieagent, die door Bruno te hulp is geroepen kan niets uitrichten. Antonio en Bruno gaan naar een bushalte om naar huis te gaan. Wanhopig als hij is om zijn baan te behouden, probeert Antonio uiteindelijk zelf een onbewaakte fiets te stelen. Maar hij wordt door omstanders in de kraag gevat en voor het oog van zijn zoon vernederd. Alleen dankzij de smeekbede van Bruno wordt Antonio vrijgelaten.

In andere talen
čeština: Zloději kol
dansk: Cykeltyven
Deutsch: Fahrraddiebe
Bahasa Indonesia: Pencuri Sepeda
Lëtzebuergesch: Ladri di biciclette
Bahasa Melayu: Filem Bicycle Thieves
srpskohrvatski / српскохрватски: Kradljivci bicikla
svenska: Cykeltjuven