Inductieve nabijheidssensor

Inductieve nabijheidsschakelaar

Een inductieve nabijheidsensor is een sensor die werkt volgens het principe van verandering van inductie. Dit type sensor wordt gebruikt als nabijheidsschakelaar. Wanneer deze sensor dicht bij een metalen object komt, verandert de impedantie in de spoel. De verandering van deze impedantie hangt af van de afstand tussen het metalen object en de sensor. Deze sensor heeft als voordeel dat hij niet beïnvloed wordt door niet-geleidende materialen zoals kunststof of hout.


Twee werkingsprincipes

  • Het eerste werkingsprincipe van inductieve nabijheidsensor detecteert de verandering van permeabiliteit. Normaal staat er lucht voor de sensor. Wanneer er een metaal voor komt, verandert de permeabiliteit. Een wisselend continu magnetisch veld wordt opgewekt met een oscillator door de spoel van de sensor. De kern van ferriet begeleidt de magnetische veldlijnen naar buiten. Dit magnetisch circuit probeert zich buiten de sensor te sluiten. Wanneer een metalen object dicht bij de sensor komt, wordt het magnetische circuit verstoord of worden de veldlijnen op het externe traject verstoord. De bundel van veldlijnen wordt vervormd. De nabije metalen plaat zorgt ervoor dat de veldlijnen door de metalen plaat gaan en er meer veldlijnen terugkeren naar de sensor. Hierdoor wordt de schijnweerstand Z van de spoel lager. De verandering van de impedantie is niet lineair met de afstand tussen de sensor en het metalen object.
  • Het tweede werkingsprincipe werkt met een pulserend veld. De wervelstroomsensor werkt met behulp van wervelstromen. Een pulserend magnetisch veld wordt opgewekt door de spoel van de sensor. De kern van ferriet begeleidt de magnetische veldlijnen naar buiten. Dit magnetisch veld genereert in een passerend metaal een wervelstroom. Wanneer het pulserend magnetisch veld nul wordt dan blijven er nog eventjes wervelstromen navloeien. Deze stromen wekken nu een secundair magnetisch veld op in het metalen plaatje dat door de sensor kan gedetecteerd worden.