Georges Danton

Dantons gezicht is enigszins gehavend vanwege een confrontatie in zijn jeugd met een stier, een aantal varkens en de pokken

Georges Jacques Danton ( Arcis-sur-Aube, 26 oktober 1759Parijs, 5 april 1794) was een nationalistisch revolutionair die een leidende rol speelde als minister van Justitie ten tijde van de Franse Revolutie. Hij was populair en had een enorme reputatie als sympathieke levensgenieter. Zijn daadwerkelijke rol en betekenis is omstreden. [1] Hij hoopte de revolutie stop te kunnen zetten en als erfgenaam een goed leven te kunnen leiden. [2] Danton werd van corruptie beschuldigd en kon tijdens zijn proces niet alle uitgaven en inkomsten verantwoorden.

Al tijdens de Derde Franse Republiek ontstond een polemiek over de interpretatie van zijn persoon, werk of invloed. Voor de aanhangers of volgelingen van Robespierre was hij rechts, voor de dantonisten was hij links.

Biografie

Danton werd geboren in een respectabele familie. Zijn vader was advocaat. Hij kreeg een goede opleiding en begon zijn carrière in Parijs toen hij 21 was. In 1787 had hij een eigen praktijk als advocaat opgebouwd. Hij was lid van de Koninklijke Adviesraad. [3] Danton trouwde en kreeg twee kinderen. Het echtpaar woonde in de Rue des Cordeliers, in het 6e arrondissement waar hij als hij de deur uitstapte, de drukkersinkt kon ruiken. Zijn huis stond open voor veel mensen uit de buurt. In april 1790 werd Danton voorzitter van de politieke vereniging Club des Cordeliers, die een zeer radicaal-revolutionaire koers voorstond. [4] Samen met Camille Desmoulins die in de buurt woonde, en Jean-Paul Marat behoorde hij tot de invloedrijkste leden. Danton verdiende goed geld sinds de revolutie was begonnen en investeerde in onroerend goed. Eind 1791 was hij slachtoffer van een reorganisatie van het rechtswezen, waarvoor hij gecompenseerd werd, [5] maar niet dusdanig dat hij een staat kon voeren zoals voorheen.

De bestorming van de Tuilerieen

In juni 1791 probeerde de koninklijke familie te vluchten. Ze werden gearresteerd in een herberg in Varennes-en-Argonne tijdens de maaltijd, bij het verorberen van varkenspootjes, het lievelingsgerecht van de koning. De koninklijke familie werd teruggevoerd naar Parijs en opgesloten in het paleis. Danton eiste dat de koning zou scheiden van zijn vrouw en dat hij haar terug zou sturen naar Wenen.

Begin 1792 waren Danton en Robespierre tegenstanders van de oorlog die door Jacques Pierre Brissot werd voorgestaan. [6] Er moest eerst orde op zaken worden gesteld in eigen land. De tegenstelling leidde tot een scheuring in de politieke gelederen. Lodewijk XVI koos nieuwe ministers onder de Girondijnen. [7] De oorlogsverklaring volgde op 20 april 1792. Danton riep het volk op tot een demonstratie op 20 juni 1792. Op 17 juli 1792 gaf hij de aanzet tot een petitie. Danton riep op tot een bezetting van de Tuilerieën. Op 10 augustus 1792 werd het paleis bestormd.

In andere talen
Alemannisch: Georges Danton
العربية: جورج دانتون
مصرى: دانتون
azərbaycanca: Danton Jorj Jak
беларуская: Жорж Жак Дантон
български: Жорж Дантон
čeština: Georges Danton
Esperanto: Georges Danton
hrvatski: Georges Danton
Bahasa Indonesia: Georges Jacques Danton
한국어: 조르주 당통
Lëtzebuergesch: Georges Jacques Danton
latviešu: Žoržs Dantons
македонски: Жорж Дантон
norsk nynorsk: Georges Danton
srpskohrvatski / српскохрватски: Georges Danton
Simple English: Georges Danton
slovenščina: Georges-Jacques Danton
српски / srpski: Жорж Дантон
Kiswahili: Georges Danton
українська: Жорж Жак Дантон
Tiếng Việt: Georges Danton