Emile Verhaeren

Emile Verhaeren
Portret van Emile Verhaeren (1915) door zijn vriend Théo Van Rysselberghe
Portret van Emile Verhaeren (1915)
door zijn vriend Théo Van Rysselberghe
Het leven dient om te klimmen, niet om te dalen
Algemene informatie
Geboren21 mei 1855
GeboorteplaatsSint-Amands
Overleden27 november 1916
OverlijdensplaatsRouen (Frankrijk)
LandVlag van België België
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon  Literatuur

Emile Verhaeren (Sint-Amands, 21 mei 1855 - Rouen (Frankrijk), 27 november 1916) was een Franstalig Belgisch auteur en een vertegenwoordiger van het symbolisme. Hij was dichter, schreef kortverhalen, kunstkritiek en toneel. Zijn werk is vertaald in 28 talen (waaronder Engels, Russisch, Duits, Chinees en Japans).[1] Verhaeren debuteerde in 1883 met Les Flamandes, een naturalistische bundel geïnspireerd door de wellustige taferelen uit de Vlaamse schilderkunst van de 16e en 17e eeuw. In 1886 volgt Les Moines in de sfeer van het religieus mysticisme. Van 1888 tot 1891 publiceert hij zijn zwarte trilogie: Les Soirs (1888), Les Débâcles (1888) en Flambeaux noirs (1891). De bundels, bibliofiel uitgegeven bij Edmond Deman in Brussel, baden in de duistere fin-de-siècle sfeer van zwaarmoedigheid en zelfkwelling. Het zijn de jaren waarin Verhaeren aan neurasthenie lijdt.

In andere talen
العربية: إميل فيرهارن
azərbaycanca: Emil Verxarn
беларуская (тарашкевіца)‎: Эміль Вэрхарн
български: Емил Верхарен
čeština: Émile Verhaeren
Esperanto: Emile Verhaeren
français: Émile Verhaeren
Kreyòl ayisyen: Émile Verhaeren
հայերեն: Էմիլ Վերհառն
Кыргызча: Верхарн Эмиль
مازِرونی: امیل وراران
português: Émile Verhaeren
română: Emile Verhaeren
Simple English: Emile Verhaeren
slovenščina: Émile Verhaeren
српски / srpski: Емил Верхарен
українська: Еміль Верхарн
oʻzbekcha/ўзбекча: Verharn Emil