Arno Breker

Breker aan het werk, eind jaren dertig
Der Sieger, 1939
Fackelträger II, 1940
Adolf Hitler, brons, 1938
Eos, 1939
Parijs, 23 juni 1940; op de voorgrond vlnr: SS-Gruppenführer Wolff, Architekt Hermann Giesler, Albert Speer, Adolf Hitler en Arno Breker
Atelier Düsseldorf, 1972
Salvadore Dalí, brons 1975
Arno Breker-Museum Schloss Nörvenich
Man met Paard, litho 1982
Arno Breker omstreeks 1982

Arno Breker ( Elberfeld, 19 juli 1900 - Düsseldorf, 13 februari 1991) was een van de bekendste, maar ook meest omstreden, Duitse beeldhouwers van de 20e eeuw. Omstreden, omdat hij in hoge mate betrokken was bij de ontwikkeling van de zogenaamde "Arische" of ook wel "Nationaal-Socialistische" kunst (speciaal beeldhouwkunst en architectuur) tijdens het Derde Rijk.

1916-1925: vooropleiding en kunstacademie

Als oudste zoon van een steenhouwersfamilie (specialiteit grafmonumenten) leerde hij de beginselen van het handwerk (Steinmetz) in de werkplaats van zijn vader. Na de middelbare school bezocht hij eerst de Kunstgewerbeschule in zijn woonplaats Elberfeld (dat later een onderdeel werd van Wuppertal) (anatomie- en tekencursus). Daar raakte hij vooral onder indruk van het beeldhouwwerk van Auguste Rodin, een liefde die zijn hele leven zou blijven bestaan. Intussen had hij de feitelijke leiding over het familiebedrijf nadat zijn vader in militaire dienst was opgeroepen.

Na pogingen om in München bij de bekende hoogleraar beeldhouwkunst Adolf von Hildebrand lessen te volgen, die wegens gebrek aan financiën niet doorgingen, studeerde hij van 1920 tot 1925 Plastik en Architektur aan de Kunstakademie Düsseldorf bij onder anderen Hubert Netzer en Wilhelm Kreis.

Na aanvankelijke pogingen in de richting van meer abstract beeldhouwwerk ( schaalvorm in en met metaalconstructies), richtte hij zich na 1922 meer naar klassieke, post- kubistische beeldvormen. Intussen nam hij met succes deel aan beeldhouw- en architectuurprijsvragen. Zo richtte hij onder andere in 1922 een zaal in (paraplu-achtige pijlers en abstracte figuren) voor de Düsseldorfse Akademie. In Weimar maakte hij kennis met Paul Klee en Walter Gropius ( Bauhaus).

Eind 1924 bezocht hij voor het eerst Parijs, financieel mogelijk gemaakt door de verkoop van een weibliche Plastik (een torso van een naakte vrouw), een genre dat hij levenslang zou blijven beoefenen. In Parijs werd hij opgenomen in de cirkel van bekende kunstenaars onder andere Cocteau, Picasso en Jean Renoir, maar ook van kunsthandelaren als Kahnweiler ( Picasso-werk) en Alfred Flechtheim, die overigens vanaf 1929 Brekers werk zou vertegenwoordigen. Gedurende 1925 en 1926 won hij verschillende prijzen, vooral voor ontwerpen van beelden die met architectuur samenhangen zoals het Kriegerdenkmal in Rheinberg-Budberg. Daarnaast ontwikkelde hij zijn portretkunst verder met koppen van bekende figuren als Friedrich Ebert en Otto Dix in brons of steen.

In andere talen
Alemannisch: Arno Breker
čeština: Arno Breker
Deutsch: Arno Breker
English: Arno Breker
español: Arno Breker
فارسی: آرنو برکر
français: Arno Breker
עברית: ארנו ברקר
Bahasa Indonesia: Arno Breker
italiano: Arno Breker
latviešu: Arno Brēkers
македонски: Арно Брекер
polski: Arno Breker
português: Arno Breker
русский: Брекер, Арно
srpskohrvatski / српскохрватски: Arno Breker
svenska: Arno Breker
Türkçe: Arno Breker
українська: Арно Брекер